De blog was ik vergeten, tot iemand over een depressie begon en ik me er weer van bewust werd hoe gevaarlijk ik het afgelopen jaar er weer tegen aan heb gezeten en weer exogeen. Een ziekenhuis was de trigger, gegrepen, onnodig lang pijn, spoed opname met operatie, herstel dat klote ging, veel gemist op werk, daardoor weinig input kunnen geven en dingen mis zien gaan die ik wel had voorzien. voelde me klote als ik me ziek moet melden, hele klachten procedure op gang gezet tegen ziekenhuis, wordt je na maanden gehoord komt er een arts die je nooit heeft gezien of gesproken, zinloos dus. maar ik ben door het oog van de naald gegaan. maar het gaat weer goed