Omdat mijn depressie is veroorzaakt door de druk van Jeukzorg, de kinder bescherming en alle therapeuten die maar niet in hun boekjes hebben staan dat ook de papa het kind wel eens kan krijgen, en dan maar allemaal flauwekul theorien op je kind loslaten. Ouderverstotings syndroom en dat soort kul, heb ik de titel aangepast. De depressie is wel onder controle denk ik, het gaat beter en soms heb je een offday. Maar dat heeft iedereen. Ik kan alles wel weer aan en daar gaat hem om, ik heb geen zin meer om dagen in mijn nest te liggen en ik kijk ook al niet meer op tegen de tijd dat ik wakker moet worden als ik ga slapen
Jammer dat er geen spelling corrector op deze site zit trouwen, maar dat is persoonlijk
Daryl
zondag 17 januari 2010
woensdag 13 januari 2010
Dubbele gevoelens
Ik ga even over mijn gevoelens blogggen.
In mijn hoofd gaat veel om, ik lig in de nachten te piekeren en kan niet slapen. Ik haal me van alles in mijn hoofd. Ik blokkeer bepaalde gedachten steeds en nu had ik zin om ze eens te laten gaan.
In mijn hoofd ben ik een stoere kerel, die heel graag de romp van Henk zijn kop zou willen slaan, ik moet ook eerlijk toegeven als hij weer voor mijn neus zou staan ik niet voor mezelf in zou staan en het echt geluk is dat ik niet thuis was toen hij op een dag doodleuk aanbelde bij mijn huis.
Ik weet in mijn hoofd al helemaal hoe ik hem af zou willen maken, lekker langzaam en hem erg laten lijden. Ik heb daar best wel erg sadistische gedachtes over. Ook met de biologische moeder heb ik wel plannen. Mijn shrink vroeg me eens wat ik zou doen als ik nog maar een week te leven had, ik zei hem Henk en Sonja langzaam afmaken, ik geloof dat hij erg schrok omdat het er zo spontaan en bedachtzaam uitkwam, ik schrok daar ook wel van.
In werkelijkheid vind ik mezelf een slappeling dat ik hem nog nooit op zijn muil heb getimmerd. komt ook wel omdat ze tijdens het onderzoek mij al mededeelde dat als er niets met hun twee zou gebeuren ik de eerst verdachte zou zijn, nu en in de toekomst. En ja dan kan ik me kind kwijt raken.
Ik heb wel eens met de gedachte gelopen brieven in de bus te gooien in zijn buurt met de mededeling dat er een verdachte in hun wijk woont, waarvan de verdenking is dat hij met zijn poten aan een meisje van 7 heeft gezeten, wel vermelden dat de zaak is gesponeerd, maar dit kwam omdat er een mededader was die hem heeft gedekt. De rechter is er 100% van overtuigd dat er iets met het kind is gebeurd maar kon niet aantoonbaar maken dat henk het was. helaas is dit strafbaar. Voor de duidelijkheid, HENK is niet zijn echte naam, dat is verboden om zijn naam te vermelden.
Je mag in dit land niks, daders kunnen van alles, de biologische moeder kan het onderzoek verstoren en valse verklaringen afleggen zonder dat er iets van straf tegen over staat, een beetje de waarheid in zijn buurt verkondigen of de kop van zijn romp rammen mag niet
Het is gewoon niet eerlijk
In mijn hoofd gaat veel om, ik lig in de nachten te piekeren en kan niet slapen. Ik haal me van alles in mijn hoofd. Ik blokkeer bepaalde gedachten steeds en nu had ik zin om ze eens te laten gaan.
In mijn hoofd ben ik een stoere kerel, die heel graag de romp van Henk zijn kop zou willen slaan, ik moet ook eerlijk toegeven als hij weer voor mijn neus zou staan ik niet voor mezelf in zou staan en het echt geluk is dat ik niet thuis was toen hij op een dag doodleuk aanbelde bij mijn huis.
Ik weet in mijn hoofd al helemaal hoe ik hem af zou willen maken, lekker langzaam en hem erg laten lijden. Ik heb daar best wel erg sadistische gedachtes over. Ook met de biologische moeder heb ik wel plannen. Mijn shrink vroeg me eens wat ik zou doen als ik nog maar een week te leven had, ik zei hem Henk en Sonja langzaam afmaken, ik geloof dat hij erg schrok omdat het er zo spontaan en bedachtzaam uitkwam, ik schrok daar ook wel van.
In werkelijkheid vind ik mezelf een slappeling dat ik hem nog nooit op zijn muil heb getimmerd. komt ook wel omdat ze tijdens het onderzoek mij al mededeelde dat als er niets met hun twee zou gebeuren ik de eerst verdachte zou zijn, nu en in de toekomst. En ja dan kan ik me kind kwijt raken.
Ik heb wel eens met de gedachte gelopen brieven in de bus te gooien in zijn buurt met de mededeling dat er een verdachte in hun wijk woont, waarvan de verdenking is dat hij met zijn poten aan een meisje van 7 heeft gezeten, wel vermelden dat de zaak is gesponeerd, maar dit kwam omdat er een mededader was die hem heeft gedekt. De rechter is er 100% van overtuigd dat er iets met het kind is gebeurd maar kon niet aantoonbaar maken dat henk het was. helaas is dit strafbaar. Voor de duidelijkheid, HENK is niet zijn echte naam, dat is verboden om zijn naam te vermelden.
Je mag in dit land niks, daders kunnen van alles, de biologische moeder kan het onderzoek verstoren en valse verklaringen afleggen zonder dat er iets van straf tegen over staat, een beetje de waarheid in zijn buurt verkondigen of de kop van zijn romp rammen mag niet
Het is gewoon niet eerlijk
dinsdag 12 januari 2010
Noamie vs Sonja
Noamie moest een tijdje onder dwang naar Sonja toe, er werden duidelijke eisen gesteld. Ze mochten Sonja en ik niet over de zedenzaak met Noamie spreken en mocht Henk niet in de buurt van Noamie komen. Maar dat ging als snel mis. Henk is iemand die erg dominant is en kwam dus steeds aan de deur aanbellen voor onbelangrijke boodschapjes, Als Naomie zijn stem al had gehoort was ze erg overstuur. Ze was doodsbang als hij daar voor de deur stond was ze doods bang steeds. Ze sloot zich op in de wc of in de schuur.
Sonja had duidelijk gemaakt dat de situatie tijdelijk was en eiste dat Naomie haar "leugens" bij mij zou recht trekken bepaalde zaken werden besproken en Sonja was erg duidelijk naar Naomie toe hoe ze over bepaalde zaken dacht, ze maakte haar duidelijk dat ze haar niet geloofde en dat alles een leugen was en ze vertelde haar zelfs dat ik haar die dingen wijs maakte, Je vader laat je dingen geloven die niet zijn gebeurd. Ondertussen stapelde de bewijslast toe, Noamie was zo overstuur steeds dat en werd steeds ziek als ze wist dat ze naar Sonja moest, ondertussen was er ook creatieve therapie gestart waar ze iedereen moest tekenen. Sonja was een heks en Henk een duivel in haar tekeningen, daarna kwamen er ook andere werkjes naar boven waar men zich zorgen over maakte. Maar de creactieve therapeut was een man en als meisje ga je dan niks los laten over wat een andere man had gedaan, als 7 jarige was ze erg bewust van vrouwelijkheid en mannelijkheid. Toen besloten ze dat Naomie een paar keer naar een vrouw moest, ik had meteen al een naar gevoel bij die vrouw. Ze zag er niet uit als een vrouw, ze was het type lesbienne met korthaar, tuinbroek, korthaar, erg mager, je kon geen eens zien of ze borsten had en na het eerste bezoek vrouw Naomie me zelfs of het nu een jongen of een meisje was. Het klikte gewoon niet tussen die twee en ik vond het ook niet iemand die vertrouwen uitstraalde. Natuurlijk verteklde ik het Naomie niet, misschien merkte ze het wel, dat weet ik niet. maar na 4 sessies had ze nog niks los gelaten en vertelde die theemuts dus aan Naonmie dat ze er nu 4x was geweest en niet had gepraat over haar probleem. Naomie schrok en heeft min of meer gedwongen in 4 minuten emotieloos verteld wat er was gebeurd. Omdat ze het emotieloos en ook vlug vertelde vond de vrouw dus dat het een ingestudeerd emotieloos verhaal was en daarom trok ze het in twijfel. Naomie is gewoon een meisje die bepaalde gevoelens kan afsluiten en emotieloos verteld aan mensen die ze niet vertrouwd, Tijdens het studio verhoor was het wel goed gegaan en had ze er de tijds voor genomen, maar omdat ze keer op keer het verhaal moest doen en ze het liever verstopte omdat ze steeds al nachtmerries had en er eigenlijk niet over wilde praten steeds en dan ook steeds aan andere, werd het emotieloos, ze verteld eook dat ze zich schaamde en wilde eigenlijk niet dat zoveel mensen het wisten, waarom moet iedereen het weten papa vroeg ze mij vaak, mensen willen je helpen en duidelijk krijgen wat er is gebeurd, maar waarom kunnen mensen het niet doorvertellen dan en moet ik dat steeds, ik voel me dan naar in me hoofd, als ik er niet aan denk voel ik me prettiger.
Jeugdzorg had ook zo zijn twijfels en omdat ik de bezoek regeling had stop gezet naar het zoveelste gesprek van Sonja over de zedenzaak met Noamie en haar overduidelijke mening en het verzet van Noamie om naar haar toe te gaan, wilde jeugdzorg na 3 maanden een gesprek. Eerst was Naomie daarvan op de hoogte, en 2 dagen van te voren was ze zo ziek en gaf ze van de zenuwen steeds over dat ik het heb stopgezet.
Jeugdzorg gaf niet op en besloot dat er een nieuwe afspraak kwam, alleen Noamie mocht dit niet weten. Een uur voor het gesprek kwam de jeugdwerker langs en vertelde wat er zou gebeuren. De jeugdwerker beloofde dat ze er voor Noamie zou zijn en ik zou in de kamer ernaast zitten. Noamie was boos, maar had geen keuze en ging mee.
De jeugdwerker hield geen woord, Noamie moest haar hoofd op een tafel leggen en naar een verhaal luisteren die de moeder voorlas, Naomie vond het verjaal kinderachtig maar ze moest aan de stem wennen van de biologische moeder, ik snap deze vorm van therapie nog steeds niet en waarom jeugdzorg dit wilde, maar Naomie was al behoorlijk opgefokt hierdoor omdat ze niks mocht zeggen en alleen mocht luisteren. Vergeet ik te vertellen dat ze 3 maanden daarvoor een brief heeft geschreven aan haar moeder over de dingen die haar dwars zaten, de geheime afspraak dat ze maar een paar maanden bij mocht mocht wonen en dan terug moest, dat ze haar niet geloofde in de zedenzaak, dat ze haar pols had gekneusd en dar ze haar had geslagen, dat ze steeds vertelde dat ze haar papa haat, dat henk steeds kwam en dat hij haar moest douchen terwijl ze dat niet wilde eigenlijk alles waar ze boos om was. naomie wilde dat ook voorlezen maar dat mocht ineens niet, de moeder zei, niet alles wat je zegt is waar. Noamie die al boos was zei, dus je zegt weer dat ik een leugenaar bent? zie je nu wel (naamjeugwerker) dat ze weer zegt dat ik lieg. de jeugdwerker had moeten zeggen, wat is er dan wel waar en wat niet, maar dat gebeurde niet, Noamie nam het gesprek over en begon te gillen en te schreeuwen, ze ging te keer en alle ellende kwam er uit, dit was zo confronterend voor de moeder dat ze de kamer verliet en Noamie de jeugdwerker de volle laag gaf, je zou achter mij staan en mij helpen en dan verbied je mij van alles, ik moet mijn mond houden en luisteren en ik mag niks niks niks gilde ze. Linda heeft Namoe opgehaald en ik heb met jeugdwerker gepraat, die had dit verweer nooit verwacht, ze vertrok maar wij zaten met een kind dat over de rooie was en de jeugdwerker was 4 weken op vakantie meteen, ik wilde hulp en steun voor de ellende die ze hadden aangricht, Noamie plaste in bed, had nachtmerries, maar hoe vaak ik ook belde ze deden niks, ik krege een brief dat ik moest wachten en de telefoonlijn van hun niet steeds moest overbelasten, ze deden dus geen moer, willen van alles en hun ellende loste ze niet op.
Ik diende een klacht in, die ze stug afwezen, tot ik het hogerop ging spelen. Ik eiste een andere jeugdwerker en dat weigerde ze. Ik ben een persoon als je te vergaat en me schaak wilt zetten dat ik daar altijd wel uit weet te komen. Ik heb dus stappen genomen die iemand niet snel neemt, om persoonlijke redenen kan en mag ik daar niks overzeggen, maar laten we zeggen dat ik de klacht naar een ander orgaan heb doorgebrieft en het weinig had gescheeld of dit hele verhaal was op tv breed uitgemeten. Daar had jeugdzorg geen zin in omdat er in de media al een ander verhaal bekend liep met dodelijke afloop voor het kind waar ze de jeugdbeschermer strafrechtelijk voor wilde vervolgen, op dit moment zou het erg vervelend zijn als ook dit verhaal naar buiten kwam. Door de druk die ik opvoerde werd onze jeugdwerker overspannen en heeft ze later ook toegegeven dat ze niet slim hadden gehandeld en Noamie aan haar lot hadden over gelaten, ze gingen behoorlijk met de billen bloot zolang ik de media maar niet inlichte.vergeet ik te vertellen dat Noamie ook een brief had geschreven dat ze boos was en geen reactie krege van jeugdzorg, dit wilde Noamie zelf, omdat er dingen waren beloofd en niet nagekomen. De jeugdwerker belde om afscheid te nemen omdat er een andere jeugdwerker kwam en vroeg of ze een ijsje met haar wilde eten, Noamie zei, ik ben geen kind dat je zo kan lokken hoor, ik laat me niet kopen voor snoep.
We kregen een andere jeugdwerker, een man, die heeft beloofd omdat ze inmiddels 11 was dat ze inspraak zou krijgen en beloofd is beloofd, hij heeft zich altijd aan de afspraken gehouden en dat ging prima
Ik ben wat betreft jeugdzorg even vooruit gesprongen, want er gebeurde nog veel meer ondertussen,
oa wat de rechter zou over het handelen van moeder en henk
daar blog ik de volgende keer over.
Maar wat belangrijk is, Noamie hoefde niet naar haar moeder, ze mag als ze wil, maar als ze niet wil hoeft dat niet. Ze is nu al 2 jaar niet geweest. ik vertel haar wel steeds over haar moeder, maar ze wil het niet weten, ze is boos. wel is ze blij dat ze mijn nederlands niet heeft, want Naomie is een kei in talen en ik ben een runt in Nederlands D en T en dt is een ramp, dus ze beseft dat ze uit een papa en mama komt en zoekt wel naar, wat heb ik van jou, wat van haar enw at van mezelf. Misschien als ze weerbaarder is dat ze haar moeder gaat bellen. haar nummer staat in haar mobiel, haar mail adres in dr outlook, ze kan het doen zonder dat ik het weet. Maar ik zie het niet gebeuren
Sonja had duidelijk gemaakt dat de situatie tijdelijk was en eiste dat Naomie haar "leugens" bij mij zou recht trekken bepaalde zaken werden besproken en Sonja was erg duidelijk naar Naomie toe hoe ze over bepaalde zaken dacht, ze maakte haar duidelijk dat ze haar niet geloofde en dat alles een leugen was en ze vertelde haar zelfs dat ik haar die dingen wijs maakte, Je vader laat je dingen geloven die niet zijn gebeurd. Ondertussen stapelde de bewijslast toe, Noamie was zo overstuur steeds dat en werd steeds ziek als ze wist dat ze naar Sonja moest, ondertussen was er ook creatieve therapie gestart waar ze iedereen moest tekenen. Sonja was een heks en Henk een duivel in haar tekeningen, daarna kwamen er ook andere werkjes naar boven waar men zich zorgen over maakte. Maar de creactieve therapeut was een man en als meisje ga je dan niks los laten over wat een andere man had gedaan, als 7 jarige was ze erg bewust van vrouwelijkheid en mannelijkheid. Toen besloten ze dat Naomie een paar keer naar een vrouw moest, ik had meteen al een naar gevoel bij die vrouw. Ze zag er niet uit als een vrouw, ze was het type lesbienne met korthaar, tuinbroek, korthaar, erg mager, je kon geen eens zien of ze borsten had en na het eerste bezoek vrouw Naomie me zelfs of het nu een jongen of een meisje was. Het klikte gewoon niet tussen die twee en ik vond het ook niet iemand die vertrouwen uitstraalde. Natuurlijk verteklde ik het Naomie niet, misschien merkte ze het wel, dat weet ik niet. maar na 4 sessies had ze nog niks los gelaten en vertelde die theemuts dus aan Naonmie dat ze er nu 4x was geweest en niet had gepraat over haar probleem. Naomie schrok en heeft min of meer gedwongen in 4 minuten emotieloos verteld wat er was gebeurd. Omdat ze het emotieloos en ook vlug vertelde vond de vrouw dus dat het een ingestudeerd emotieloos verhaal was en daarom trok ze het in twijfel. Naomie is gewoon een meisje die bepaalde gevoelens kan afsluiten en emotieloos verteld aan mensen die ze niet vertrouwd, Tijdens het studio verhoor was het wel goed gegaan en had ze er de tijds voor genomen, maar omdat ze keer op keer het verhaal moest doen en ze het liever verstopte omdat ze steeds al nachtmerries had en er eigenlijk niet over wilde praten steeds en dan ook steeds aan andere, werd het emotieloos, ze verteld eook dat ze zich schaamde en wilde eigenlijk niet dat zoveel mensen het wisten, waarom moet iedereen het weten papa vroeg ze mij vaak, mensen willen je helpen en duidelijk krijgen wat er is gebeurd, maar waarom kunnen mensen het niet doorvertellen dan en moet ik dat steeds, ik voel me dan naar in me hoofd, als ik er niet aan denk voel ik me prettiger.
Jeugdzorg had ook zo zijn twijfels en omdat ik de bezoek regeling had stop gezet naar het zoveelste gesprek van Sonja over de zedenzaak met Noamie en haar overduidelijke mening en het verzet van Noamie om naar haar toe te gaan, wilde jeugdzorg na 3 maanden een gesprek. Eerst was Naomie daarvan op de hoogte, en 2 dagen van te voren was ze zo ziek en gaf ze van de zenuwen steeds over dat ik het heb stopgezet.
Jeugdzorg gaf niet op en besloot dat er een nieuwe afspraak kwam, alleen Noamie mocht dit niet weten. Een uur voor het gesprek kwam de jeugdwerker langs en vertelde wat er zou gebeuren. De jeugdwerker beloofde dat ze er voor Noamie zou zijn en ik zou in de kamer ernaast zitten. Noamie was boos, maar had geen keuze en ging mee.
De jeugdwerker hield geen woord, Noamie moest haar hoofd op een tafel leggen en naar een verhaal luisteren die de moeder voorlas, Naomie vond het verjaal kinderachtig maar ze moest aan de stem wennen van de biologische moeder, ik snap deze vorm van therapie nog steeds niet en waarom jeugdzorg dit wilde, maar Naomie was al behoorlijk opgefokt hierdoor omdat ze niks mocht zeggen en alleen mocht luisteren. Vergeet ik te vertellen dat ze 3 maanden daarvoor een brief heeft geschreven aan haar moeder over de dingen die haar dwars zaten, de geheime afspraak dat ze maar een paar maanden bij mocht mocht wonen en dan terug moest, dat ze haar niet geloofde in de zedenzaak, dat ze haar pols had gekneusd en dar ze haar had geslagen, dat ze steeds vertelde dat ze haar papa haat, dat henk steeds kwam en dat hij haar moest douchen terwijl ze dat niet wilde eigenlijk alles waar ze boos om was. naomie wilde dat ook voorlezen maar dat mocht ineens niet, de moeder zei, niet alles wat je zegt is waar. Noamie die al boos was zei, dus je zegt weer dat ik een leugenaar bent? zie je nu wel (naamjeugwerker) dat ze weer zegt dat ik lieg. de jeugdwerker had moeten zeggen, wat is er dan wel waar en wat niet, maar dat gebeurde niet, Noamie nam het gesprek over en begon te gillen en te schreeuwen, ze ging te keer en alle ellende kwam er uit, dit was zo confronterend voor de moeder dat ze de kamer verliet en Noamie de jeugdwerker de volle laag gaf, je zou achter mij staan en mij helpen en dan verbied je mij van alles, ik moet mijn mond houden en luisteren en ik mag niks niks niks gilde ze. Linda heeft Namoe opgehaald en ik heb met jeugdwerker gepraat, die had dit verweer nooit verwacht, ze vertrok maar wij zaten met een kind dat over de rooie was en de jeugdwerker was 4 weken op vakantie meteen, ik wilde hulp en steun voor de ellende die ze hadden aangricht, Noamie plaste in bed, had nachtmerries, maar hoe vaak ik ook belde ze deden niks, ik krege een brief dat ik moest wachten en de telefoonlijn van hun niet steeds moest overbelasten, ze deden dus geen moer, willen van alles en hun ellende loste ze niet op.
Ik diende een klacht in, die ze stug afwezen, tot ik het hogerop ging spelen. Ik eiste een andere jeugdwerker en dat weigerde ze. Ik ben een persoon als je te vergaat en me schaak wilt zetten dat ik daar altijd wel uit weet te komen. Ik heb dus stappen genomen die iemand niet snel neemt, om persoonlijke redenen kan en mag ik daar niks overzeggen, maar laten we zeggen dat ik de klacht naar een ander orgaan heb doorgebrieft en het weinig had gescheeld of dit hele verhaal was op tv breed uitgemeten. Daar had jeugdzorg geen zin in omdat er in de media al een ander verhaal bekend liep met dodelijke afloop voor het kind waar ze de jeugdbeschermer strafrechtelijk voor wilde vervolgen, op dit moment zou het erg vervelend zijn als ook dit verhaal naar buiten kwam. Door de druk die ik opvoerde werd onze jeugdwerker overspannen en heeft ze later ook toegegeven dat ze niet slim hadden gehandeld en Noamie aan haar lot hadden over gelaten, ze gingen behoorlijk met de billen bloot zolang ik de media maar niet inlichte.vergeet ik te vertellen dat Noamie ook een brief had geschreven dat ze boos was en geen reactie krege van jeugdzorg, dit wilde Noamie zelf, omdat er dingen waren beloofd en niet nagekomen. De jeugdwerker belde om afscheid te nemen omdat er een andere jeugdwerker kwam en vroeg of ze een ijsje met haar wilde eten, Noamie zei, ik ben geen kind dat je zo kan lokken hoor, ik laat me niet kopen voor snoep.
We kregen een andere jeugdwerker, een man, die heeft beloofd omdat ze inmiddels 11 was dat ze inspraak zou krijgen en beloofd is beloofd, hij heeft zich altijd aan de afspraken gehouden en dat ging prima
Ik ben wat betreft jeugdzorg even vooruit gesprongen, want er gebeurde nog veel meer ondertussen,
oa wat de rechter zou over het handelen van moeder en henk
daar blog ik de volgende keer over.
Maar wat belangrijk is, Noamie hoefde niet naar haar moeder, ze mag als ze wil, maar als ze niet wil hoeft dat niet. Ze is nu al 2 jaar niet geweest. ik vertel haar wel steeds over haar moeder, maar ze wil het niet weten, ze is boos. wel is ze blij dat ze mijn nederlands niet heeft, want Naomie is een kei in talen en ik ben een runt in Nederlands D en T en dt is een ramp, dus ze beseft dat ze uit een papa en mama komt en zoekt wel naar, wat heb ik van jou, wat van haar enw at van mezelf. Misschien als ze weerbaarder is dat ze haar moeder gaat bellen. haar nummer staat in haar mobiel, haar mail adres in dr outlook, ze kan het doen zonder dat ik het weet. Maar ik zie het niet gebeuren
Waarom Noamie bij ons woont (uitleg)
Ik schijn een stukje over geslagen te hebben.
Toen Sonja vroeg of Naomie bij ons kon komen wonen krabbelde ze op het laatste moment terug, maar omdat ik alles al geregeld had, heb ik haar min of meer gedwongen. Wel kwam er een papier op tafel die ik moest ondertekenen, we zouden het aankijken tot de kerst vakantie. De moeder noemde dat eenj contract ik een richtlijn en juist omdat de moeder dat getekend had, vond de rechter dat ze haar had afgestaan aan mij en als het goed ging zou het verlengt worden, Ik had dus bewijs dat de moeder het kind dan wel tijdelijk had opgegeven en ik kon aantonen dat de moeder daar mee akkoord was gegaan. De moeder kan dat niet eigenhandig terug draaien tegen de wil van mij en het kind in. Omdat Naomie aangaf dat ze bij ons wilde blijven en ik dat ook wilde, werd de moeder dus door haar eigen briefje afgetroeft. gezien het feit dat Noamie al tig keer was verhuisd, de moeder een knipperlicht relatie had en Noamie dan weer van school moest veranderen werd voor de stabiliteit gekozen van het kind, gelukkig maar.
Ook in latere rechtzaken kreeg ik hierin gelijk
Kort maar krachtig dit keer
Daryl
Toen Sonja vroeg of Naomie bij ons kon komen wonen krabbelde ze op het laatste moment terug, maar omdat ik alles al geregeld had, heb ik haar min of meer gedwongen. Wel kwam er een papier op tafel die ik moest ondertekenen, we zouden het aankijken tot de kerst vakantie. De moeder noemde dat eenj contract ik een richtlijn en juist omdat de moeder dat getekend had, vond de rechter dat ze haar had afgestaan aan mij en als het goed ging zou het verlengt worden, Ik had dus bewijs dat de moeder het kind dan wel tijdelijk had opgegeven en ik kon aantonen dat de moeder daar mee akkoord was gegaan. De moeder kan dat niet eigenhandig terug draaien tegen de wil van mij en het kind in. Omdat Naomie aangaf dat ze bij ons wilde blijven en ik dat ook wilde, werd de moeder dus door haar eigen briefje afgetroeft. gezien het feit dat Noamie al tig keer was verhuisd, de moeder een knipperlicht relatie had en Noamie dan weer van school moest veranderen werd voor de stabiliteit gekozen van het kind, gelukkig maar.
Ook in latere rechtzaken kreeg ik hierin gelijk
Kort maar krachtig dit keer
Daryl
zaterdag 9 januari 2010
Misbruikt of niet misbruikt, dat is de vraag
Naomie is niet naar Sonja geweest nadat wij een en ander ontdekte.
Ik heb aangifte gedaan bij de politie met mijn verdenkingen, maar dat is ook een heel verhaal. je krijgt een afspraak met de zeden politie, maar dat gesprek lijkt er in mijn ogen meer op gebrand om je te laten inzien wat de gevolgen zijn, de hele zaak werd niet gesproken, er werd bij verteld welke straf er staat op een valse aangifte. Er werd mij verteld wat dat ik 2 weken de tijd kreeg om na te denken en als ik dan aangifte wilde doen, ik kon bellen.
Dan ga je emotioneel naar z'n gesprek in, om te zorgen dat er zoiets niet nog een keer kan gebeuren en dan is er twee weken uitsel, een periode waarin het kind weer naar Sonja zou moeten en bij Sonja is Henk. De rol van Sonja is zo onduidelijk dat ze wel eens een mede dader kan zijn. Kinderen beschermen ze dus niet in dit land. Mensen die hun kinderen gebruiken om een valse melding te doen tegen de ex partner etc moeten ze aan de hoogte boom hangen, dara ben ik het mee eens, maar moeten echte slachtoffers daarom langer worden bloot gesteld aan de grillen van de dader(s).
Het gaat nog erger worden, omdat het gebeuren niet in mijn woonplaats plaats vond, moest de aangifte worden gedaan in de woonplaats van Sonja, de plaats waar Noamie in der tijd woonde, je raad het al, weer dat gezeik weer vertraging en weer een langere periode van wachten. het dossier van mijn woonplaats moest naar dat van Sonja worden gestuurd, Hoewel ik het geen in 10 minuten had kunnen vertellen wilde ze het via die weg. Zowel de kinderbescherming als jeugdzorg wilde dat ik Sonja op de hoogte ging brengen van mijn bevindingen. iets wat ik niet wilde, want Sonja zou wel eens een mededader kunnen zijn, maar niks ervan, Sonja had ouderlijke macht en had het recht te weten wat er speelde, ik zou me nog eens gaan verbazen over haar reactie. Als ik het niet zou doen, kon ik het kind kwijt raken. Ook overlegde ik een mail aan Sonja waarin stond dat ik eiste dat alleen zij de persoonlijke verzorging van Naomie zou doen. Inmiddels mocht ze er al niet meer slapen van de rechter en werd ze de 8 uurtjes dat ze daarwas steeds verkleed en gedoucht, als ik daar wat van zei kreeg ik een grote mond. In de auto was Naomie altijd stil en wij zeiden ook niks vanzelf ging ze dan vertellen over haar angsten. Maar Sonja reageerde dat ze niks met mijn mail kon doen, wat er in haar huis gebeurde gebeurde daar en ik had niks te eisen. Jeugdzorg en de kinderbescherming zeiden dat ze de reactie wel begrepen Sonja wist immers niet waarom ik het schreef, Ik zei daarop ze vraagt er ook niet naar toch? ik zou hebben gevraagt waarom schrijf je zoiets, maar nee ik kon het bekijken.
Ik mailde haar alles wat ik wist en alles wat er gebeurd was en al het bewijs wat ik had. Ik werd een dag later gebeld door Henk, hij had de brief gelezen en verzocht mij die ook aan hem te sturen, wat een lef toch? sonja liet weten dat mijn verhaal een grote leugen was. ik heb opgehangen. Sonja deed aangifte tegen mij, wat niet ging omdat ik het al had gedaan. Toen eiste ze bij jeugdzorg een uithuis plaatsing, maar dat gebeurde ook niet gelukkig. Sonja deed haar best om te zorgen dat de verdenking op mij kwam, in de rechtbank verklaarde ze dat Noamie nooit blaastontsteking had gehad en ik dat regelrecht uit mijn duim had gezorgen. Toen ik met het medisch dossier kwam en aantoonde dat Sonja meer dan 5x in 3 maanden in de periode die Naomie omschreef naar de dokter was geweest met een blaasontsteking, een jaar na dit gebeuren speelde de rechtzaak, verklaarde Sonja dat ze het vergeten was en te onbelangrijk om te onthouden. Na deze duidelijk valse verklaring aan jeugdzorg en de rechtbank ging er nog steeds bij niemand een alarm bel rinkelen, ze eiste gewoon ontmoetingen tussen moeder en kind. Het zou toch eens zo zijn dat het kind liegt, ondanks alle bewijs, dan heeft de moeder haar kind niet gezien, het belang van het kind is niet belangrijk, het belang van de moeder is van belang, als de vader deze beschuldiging had gehad, was hij meteen uit de ouderlijke macht gezet, maar nee, belang van vrouwen is altijd belangrijker dan het belang van het kind.
Kinderen en mannen kunnen de pot op, mama's regeren, bij scheidingen begint dit al.
Inmiddels was er aangifte gedaan en een onderzoek in een studie, aan de andere kant van held land, brachten ze het negatief, al is het aan de andere kant van de wereld, ik had er heen gegaan.
Ik ben weer behoorlijk overstuur
de volgende keer blog ik de confrontatie tussen moeder en dochter
Ik heb aangifte gedaan bij de politie met mijn verdenkingen, maar dat is ook een heel verhaal. je krijgt een afspraak met de zeden politie, maar dat gesprek lijkt er in mijn ogen meer op gebrand om je te laten inzien wat de gevolgen zijn, de hele zaak werd niet gesproken, er werd bij verteld welke straf er staat op een valse aangifte. Er werd mij verteld wat dat ik 2 weken de tijd kreeg om na te denken en als ik dan aangifte wilde doen, ik kon bellen.
Dan ga je emotioneel naar z'n gesprek in, om te zorgen dat er zoiets niet nog een keer kan gebeuren en dan is er twee weken uitsel, een periode waarin het kind weer naar Sonja zou moeten en bij Sonja is Henk. De rol van Sonja is zo onduidelijk dat ze wel eens een mede dader kan zijn. Kinderen beschermen ze dus niet in dit land. Mensen die hun kinderen gebruiken om een valse melding te doen tegen de ex partner etc moeten ze aan de hoogte boom hangen, dara ben ik het mee eens, maar moeten echte slachtoffers daarom langer worden bloot gesteld aan de grillen van de dader(s).
Het gaat nog erger worden, omdat het gebeuren niet in mijn woonplaats plaats vond, moest de aangifte worden gedaan in de woonplaats van Sonja, de plaats waar Noamie in der tijd woonde, je raad het al, weer dat gezeik weer vertraging en weer een langere periode van wachten. het dossier van mijn woonplaats moest naar dat van Sonja worden gestuurd, Hoewel ik het geen in 10 minuten had kunnen vertellen wilde ze het via die weg. Zowel de kinderbescherming als jeugdzorg wilde dat ik Sonja op de hoogte ging brengen van mijn bevindingen. iets wat ik niet wilde, want Sonja zou wel eens een mededader kunnen zijn, maar niks ervan, Sonja had ouderlijke macht en had het recht te weten wat er speelde, ik zou me nog eens gaan verbazen over haar reactie. Als ik het niet zou doen, kon ik het kind kwijt raken. Ook overlegde ik een mail aan Sonja waarin stond dat ik eiste dat alleen zij de persoonlijke verzorging van Naomie zou doen. Inmiddels mocht ze er al niet meer slapen van de rechter en werd ze de 8 uurtjes dat ze daarwas steeds verkleed en gedoucht, als ik daar wat van zei kreeg ik een grote mond. In de auto was Naomie altijd stil en wij zeiden ook niks vanzelf ging ze dan vertellen over haar angsten. Maar Sonja reageerde dat ze niks met mijn mail kon doen, wat er in haar huis gebeurde gebeurde daar en ik had niks te eisen. Jeugdzorg en de kinderbescherming zeiden dat ze de reactie wel begrepen Sonja wist immers niet waarom ik het schreef, Ik zei daarop ze vraagt er ook niet naar toch? ik zou hebben gevraagt waarom schrijf je zoiets, maar nee ik kon het bekijken.
Ik mailde haar alles wat ik wist en alles wat er gebeurd was en al het bewijs wat ik had. Ik werd een dag later gebeld door Henk, hij had de brief gelezen en verzocht mij die ook aan hem te sturen, wat een lef toch? sonja liet weten dat mijn verhaal een grote leugen was. ik heb opgehangen. Sonja deed aangifte tegen mij, wat niet ging omdat ik het al had gedaan. Toen eiste ze bij jeugdzorg een uithuis plaatsing, maar dat gebeurde ook niet gelukkig. Sonja deed haar best om te zorgen dat de verdenking op mij kwam, in de rechtbank verklaarde ze dat Noamie nooit blaastontsteking had gehad en ik dat regelrecht uit mijn duim had gezorgen. Toen ik met het medisch dossier kwam en aantoonde dat Sonja meer dan 5x in 3 maanden in de periode die Naomie omschreef naar de dokter was geweest met een blaasontsteking, een jaar na dit gebeuren speelde de rechtzaak, verklaarde Sonja dat ze het vergeten was en te onbelangrijk om te onthouden. Na deze duidelijk valse verklaring aan jeugdzorg en de rechtbank ging er nog steeds bij niemand een alarm bel rinkelen, ze eiste gewoon ontmoetingen tussen moeder en kind. Het zou toch eens zo zijn dat het kind liegt, ondanks alle bewijs, dan heeft de moeder haar kind niet gezien, het belang van het kind is niet belangrijk, het belang van de moeder is van belang, als de vader deze beschuldiging had gehad, was hij meteen uit de ouderlijke macht gezet, maar nee, belang van vrouwen is altijd belangrijker dan het belang van het kind.
Kinderen en mannen kunnen de pot op, mama's regeren, bij scheidingen begint dit al.
Inmiddels was er aangifte gedaan en een onderzoek in een studie, aan de andere kant van held land, brachten ze het negatief, al is het aan de andere kant van de wereld, ik had er heen gegaan.
Ik ben weer behoorlijk overstuur
de volgende keer blog ik de confrontatie tussen moeder en dochter
woensdag 6 januari 2010
Positieve berichten
Terwijl ik mij al dagen probeer aan te zetten wat er nog meer is gebeurd, wat betreft het sexuele misbruik van mijn dochter nu 5 jaar geleden, gaat het leven hier ook door en gebeurd er van alles.
De rechtzaken hebben mij meer dan 27000 euro gekost en de leningen betaal ik nog dagelijks af. Dat houd in dat we het finaciel zwaar hebben. hadden we de vele rechtzaken verloren dan had het nog zuurder geweest.
Al een jaar of 8 roep ik dat het behoorlijk mis gaat in het gezin van Sonja, zo respecteren ze de privacy van een kind niet, maar worden de kinderen misbruikt om haar doel te bereiken. Ipv mij het vuur aan de schenen te leggen moeten ze dat daar doen. Al 2x een melding gedaan, maar steeds wist ze zich met mooie praatjes hier uit te lullen. Maar er is nu via een school een melding gekomen bij iets als AMK ofzo en die hebben het serieus opgepakt. eindelijk gaan ze dat gezin eens doorspitten, dit nieuws deed me veel beter dan 10.000 pillen hadden kunnen doen. Dit was voor mij echt een hoofdprijs. Mooier kon het jaar echt niet eindigen voor mij. eindelijk gaan ze die kinderen in bescherming nemen en ik ga er alles aan doen om de kinderen in dat gezin naar een veilige plek te krijgen. Dit gaat mij geen cent kosten en ik heb alle bewijzen die ik heb al, opgezocht en gekopyeerd. eindelijk zullen zij doorgezaagd worden en eindelijk gaan ze wat doen. er is haast bij.
Voor de kinderen in dat gezin is het erg zielig, vooral omdat het onnodig was geweest allemaal, want als ze mijn melding in 2002 al serieus hadden genomen en niet dachten dat is een ex die zijn gram wil halen, dan was dit niet nodig geweest, dat ga ik ze nog wel ff duidelijk maken.
Ik ga ben echt fukking blij
Daryl
De rechtzaken hebben mij meer dan 27000 euro gekost en de leningen betaal ik nog dagelijks af. Dat houd in dat we het finaciel zwaar hebben. hadden we de vele rechtzaken verloren dan had het nog zuurder geweest.
Al een jaar of 8 roep ik dat het behoorlijk mis gaat in het gezin van Sonja, zo respecteren ze de privacy van een kind niet, maar worden de kinderen misbruikt om haar doel te bereiken. Ipv mij het vuur aan de schenen te leggen moeten ze dat daar doen. Al 2x een melding gedaan, maar steeds wist ze zich met mooie praatjes hier uit te lullen. Maar er is nu via een school een melding gekomen bij iets als AMK ofzo en die hebben het serieus opgepakt. eindelijk gaan ze dat gezin eens doorspitten, dit nieuws deed me veel beter dan 10.000 pillen hadden kunnen doen. Dit was voor mij echt een hoofdprijs. Mooier kon het jaar echt niet eindigen voor mij. eindelijk gaan ze die kinderen in bescherming nemen en ik ga er alles aan doen om de kinderen in dat gezin naar een veilige plek te krijgen. Dit gaat mij geen cent kosten en ik heb alle bewijzen die ik heb al, opgezocht en gekopyeerd. eindelijk zullen zij doorgezaagd worden en eindelijk gaan ze wat doen. er is haast bij.
Voor de kinderen in dat gezin is het erg zielig, vooral omdat het onnodig was geweest allemaal, want als ze mijn melding in 2002 al serieus hadden genomen en niet dachten dat is een ex die zijn gram wil halen, dan was dit niet nodig geweest, dat ga ik ze nog wel ff duidelijk maken.
Ik ga ben echt fukking blij
Daryl
maandag 4 januari 2010
De feestdagen zijn weer voorbij
1 Januarie vindt ik een vreselijke dag. het is saai het is saai het is vreselijk saai.
De kerst kwam me zwager op visite, de 2e dag vreselijk vond ik dat. maar gelukkig kon ik hem legaal na 2 uur smeren, dat gezeik steeds van hem komt mij de keel uit. Hij maakt misbruik van de goedheid van kijn vrouw en haar lieve zachte karakter. Iedereen zegt daar wat van, maar haar ouders zijn dood en verder heeft ze geen broers of zussen en zijn ze samen alleen over en daar maakt hij mega gebruik van.
Voor de 2e keer kwam hij niet op de verjaardag van zijn nichtje elke keer weer een smoesje, de kleine is dan ook twee geworden. Linda heeft er veel verdriet van maar uit het niet, uit angst dr broer kwijt te raken.
Mensen waren tijdens de feestdagen weer lief voor elkaar en nu is iedereen dat vergeten. De familie ruzies zijn weer aangehaald, relaties op de klippen gelopen en de vechtscheidingen kunnen beginnen. advocaten zijn erg druk deze dagen. Heerlijk die feestdagen.
Mijn huwelijk heeft het weer overleeft deze dagen en gelukkig maar.
en die van jullie?
De kerst kwam me zwager op visite, de 2e dag vreselijk vond ik dat. maar gelukkig kon ik hem legaal na 2 uur smeren, dat gezeik steeds van hem komt mij de keel uit. Hij maakt misbruik van de goedheid van kijn vrouw en haar lieve zachte karakter. Iedereen zegt daar wat van, maar haar ouders zijn dood en verder heeft ze geen broers of zussen en zijn ze samen alleen over en daar maakt hij mega gebruik van.
Voor de 2e keer kwam hij niet op de verjaardag van zijn nichtje elke keer weer een smoesje, de kleine is dan ook twee geworden. Linda heeft er veel verdriet van maar uit het niet, uit angst dr broer kwijt te raken.
Mensen waren tijdens de feestdagen weer lief voor elkaar en nu is iedereen dat vergeten. De familie ruzies zijn weer aangehaald, relaties op de klippen gelopen en de vechtscheidingen kunnen beginnen. advocaten zijn erg druk deze dagen. Heerlijk die feestdagen.
Mijn huwelijk heeft het weer overleeft deze dagen en gelukkig maar.
en die van jullie?
Abonneren op:
Reacties (Atom)