De afgelopen twee jaar is er veel gebeurd wat een depressie zou kunnen uitlokken.
Na 24 jaar vriendschap heeft mijn beste vriend me genaaid en gebruikt. Hij was niet blij meer op zijn werk en ik heb een goed woordje voor hem gedaan bij mijn werkgever. Hij mocht komen solliciteren en iedereen was happy dat er iemand van zijn kaliber bij ons kwam werken als financieel adviseur. Maar de beste vriend had andere plannen, hij wilde terug maar dan naar een functie die hij niet kreeg bij zijn ex werkgever. Na een paar weken kwamen de smoesjes dat hij het niet naar zijn zin had en als de vervanger van de manager is het dan ook niet handig als je een relatie ook nog aangaat met een collega. een man van dik 61 en hij was 43. Alsof je vader en zoon handje in handje ziet lopen. Ik heb niks tegen mannen die samen wat hebben, maar hier had ik het wel ff moeilijk mee.
Maar er kwamen steeds meer leugens en tegenstrijdige verhalen, dan had hij een baan aangeboden bij een bedrijf dat films uitbracht en toen weer een of andere groothandel en tja teveel om op te noemen en via via hoorde ik dus dat hij zelf zijn oude werkgever had benaderd en alles al rond was, dit bleek de derde week dus al geregeld te zijn em moest hij het alleen nog aan mij en mijn werkgever verkopen.
Ik was woedend en voelde me gebruikt. Ik wilde er face2face over praten, maar daar was hij te laf voor. Hij wilde liever bellen. Ondertussen wist ik dat hij zijn vriend ook aan het voorliegen was over zijn verleden. Daar heb ik hem telefonisch nog op aangesproken. Hij vond dat ik teveel poeha maakte en dat het gebruiken wel mee viel. Hij wilde de hogere functie, maar als het bij ons was bevallen had hij wel gebleven en 600 bruto per maand meer is dit wel waar. nou stik je de 7200 euro bruto per jaar erbij.

De vriendschap is sinds november 2018 voorbij en tot 28 februari 2019 werkte hij voor ons. Door zijn relatie met de collega was hij op none actief gezet tot hij een nieuwe baan had. meneer presenteerde te melden dat hij op 1 mei daar zou gaan werken, maar ik wist dat 1 maart de nieuwe werkdag was, dus heb ik daar een stokje voor gestoken. Emotioneel heeft me dit wel een klap gegeven en vertrouw ik alleen mijn kinderen en mijn vrouw nog.

De Corona crisis doet natuurlijk ook geen goed, allemaal veranderingen die ik niet wil en waar ik wel aan moet toegeven.