woensdag 23 december 2009

Ik had geen zin in eenzaam zijn dus ik ging naar de ....

Dat Liedje zingt Annie de Rooij (Paul de Leeuw)
Nou ik ben gister avond boodschappen wezen doen en ik kan je verzekeren je voelt je niet eenzaam in de Albert Heijn, eigenlijk was het een compleet mierennest. Op de groente afdeling was er een slachtveld geweest en heel veel schappen waren gewoon leeg, schappen vullers kwamen met karren aanzetten welke nog voor het indelen alweer leeg waren gehaald, echt het leek wel of er een boodschap was geweest dat er voorlopig geen eten meer verkocht zou worden en mensen nood ranzoenen gingen inslaan.

Ik kan slecht tegen veel mensen om mij heen, heeft te maken met de depressie, kleine groepen gaat nu wel, maar deze mensen massa was een beetje teveel voor me. Eenmaal terug in de auto kon ik dan eindelijk even van mijn rust genieten, hoewel ik moest nog bij komen van het feit dat iemand mijn kar had gejat, eigenlijk mijn lege 2e kar, iemand had echt 50 cent nodig blijkbaar, was een aso's

kerstgezellig iedereen

zondag 13 december 2009

Off day

Vandaag was ik vergeten de medicatie te nemen tegen de depressie, in de ochtend ging het prima, maar daarna ging het behoorlijk mis rond een uur of 4. Ik werd weer zenuw achtig prikkels kwamen weer enorm hard door, ik kon niks van wie dan ook hebben. ik zat me zelf in de weg. Kwam ook door het stuk dat ik gisteren had geschreven. vannacht sliep ik ook al slecht, ik was erg onrustig, alles kwam weer aan me voorbij en jullie weten slechts 5 procent van alle ellende. Ik duik zo mijn bed in

Vraagje, hoe kan ik mensen naar mijn blog lokken, hoe weten iemand zo wie zo dat deze blog bestaat
Iemand een suggestie?

zaterdag 12 december 2009

Sexuele overschrijdende handelingen

De advocaat wilde meteen een tijdelijke rgeeling treffen om zo de moeder voor te zijn en die zaak was in januarie al, vooral mijn weigering om te tekenen voor een school en bewijs van school dat ik goed voor Naomie zorgde en er niks mis was met Naomie en ze al zo vaak was verhuisd en het bij mij stabiel was en de dreiging groot was dat Namie zou verdwijnen als ze naar sonja zou gaan, deed de rechter besluiten haar bij mij te laten TIJDELIJK. Ook het contrackt wat Sonja had gemaakt kon je dubbel invullen maar duidelijk was dat het van Sonja was gekomen en steeds wisselen voor een kind niet gezond was.

(diepe zicht hier gaan we dan)

Met veel moeite had ik het medisch dossier weten te krijgen, moeder had dokter gewaarschuwd dat ik die wel eens zou kunnen komen halen en dat mocht niet, ik zei ze woont bij mij, staat ingeschreven bij mij, moeder schreef dr steeds uit) maar goed als er iets mis zou gaan waren zij verantwoordelijk en stuurde het daarom maar op, volgens mij een kopie.

Naomie kreeg blaas ontsteking en toen de dokter dat zei ze zei, oh dan krijg ik pillen en dan moet ik over een week weer plassen, de dokter vond dat vreemd en zag dat ze dit vaker had gehad in een periode. Hij wilde haar onderzoeken maar dat weigerde ze, ze wou geen vingers "meer in dr tomaat" vooral dat weer vond zowel ik al de dokter gek, al snel kwam dr uit dat Henk haar vaak douchte en ze dat niet mocht vertellen en dan haar tomaat waste en dan een vinger in haar tomaat stak steeds een stukje dieper en dat deed erge zeer, zowel de dokter als ik schrokken hier van en nou moet ik zeggen dat we al eens meer vreemd verhalen hadden gejhoort, mama en henk deden tongzoenen waar Naomie bij was en toen Naomie daar was van zei deed Henk dat voor op dr hand. Nu hoorde we dat Henk wel eens zijn handen op haar borst legde en zei "later krijgt je daar borsten net als mama. Ik wordt alweer misselijk als ik er aan Denk. De dokter vroeg door en er kwam uit dat ze veel mee moest van Sonja naar het huis van Henk en dan Henk haar daar alleen douchte, de reactie van de dokter was dat hij haar inwendig wilde laten onderzoeken dat hoorde Naomie en weigerde verder te praten. Ze moest een dag later weer naar Sonja, ik melde haar ziek en ze kon niet bij haar uitzieken ze kon mijn dokter bellen, want daar was ik geweest ze heeft dokter idd gebeld die het bevestigde.

(ik ben weer ff kapot en schrijf later verder)

Verhuizing van Naomie

Toen Linda thuis kwam, vertelde ik over het telefoontje van Sonja, Noamie bij ons wonen. We hadden kamers genoeg, het was geen probleem, ze was meteen postitief, maar ook zij voelde een addertje onder het gras zitten. We vonden dat we het Naomie moesten vragen wat ze wilde en dat deed ik twee weken later samen met Sonja, Naomie was verbaasd en zei ja leuk. Met werk regelde ik ouderschaps verlof voor de woensdag een school werd geregeld, kamer werd ingericht, bed, bureau, computer, spel computer en dingen die ze wilde hebben.

Toen alles af was wilde sonja ineens niet meer, natuurlijk werd ik kwwad had alles geregeld en kosten gemaakt en dan nu dit, Afspraak was dat we het tot december zouden proberen en als het goed ging het definitief zou zijn, de keuze lag dan bij Naomie. Ik zette Sonja flink onder druk en het ging door :)

In het begin was naomie vooral op mij gericht, ze kende de kinderen in de buurt inmiddels en speelde al veel buiten. School ging prima wel even wennen in groep 4, de andere kinderen zaten al langer bij elkaar in de klas dus het was wel even wennen voor haar. De eerste weken ging het goed en zocht ze ook contact met Linda, maar op de een af andere manier zag je toch wel dat er iets was. In augustus kwam ze bij ons wonen en we spreken nu over begin november. Noamie was weer eens een weekend bij Sonja geweest en elke keer kwam ze erg negatief terug, ze zei in de auto niks, was stil en verdrietig, als ik vroeg of ze liever bij Sonja wilde wonen zei ze NEE, knetter keihard. Ze werd stiller en geslotender, naar mij toe, naar Linda naar iedereen toe. Het leek wel of ze afscheid aan het nemen was. Op een donderdag ochtend wilde ze alleen naar school lopen. We stonden dit wel toe, maar ahcter volgde haar zonder dat ze het door had. de school was 5 minuten lopen. Echter zag Linda dat ze de andere kant op liep naar een stil plekje ind e buurt, daar zakte ze door haar knieen en begon even keihard te gillen en aan haar haren te trekken, stond op liet zich vallen en stond weer op, als een wilde zwaaide ze met dr armen en krijste het uit. Linda die de hond bij zich had, deed of ze toevallig langs liep en vroeg wat er was, ze schrok heftig en zei dat het een spelletje was en holde naar school. Linda belde mij meteen en ik nam vrij. In de middag, haald eik dr uit school, ze zei alleen maar, "je weet het dus?"ik zei wat je deed wel, waarom niet. Ze zei ik kan er niet meer tegen, ik wordt er gek van, ik kan dit niet meer, ik wil dit niet meer, ik voel me ziek. Ik vroeg of ze naar Sonja wilde en ze zei, juist niet naar Sonja te willen. Ze zei. Mama wil jou terug en ze raakte in paniek toen jij ging trouwen met Linda. Ik wilde ook dat je terug kwam en mama en ik spraken af dat ik een half jaar bij jou ging wonen en dat jij dan mee terug zou komen. Daarom mag ik niet aardig doen tegen Linda, maar ik vind haar echt aardig en wil dr steeds een kusje geven, maar dat mag ik niet. mama zegt steeds als ik bij haar ben, je wete het he, in de kerst vakantie kom je terug en niemand houd me tegen, zelfs je vader niet. Ze bekende dat ze eigenlijk eerst niet bij me wilde wonen, dat ze wist wat er besproken werd toen we gingen wandelen, dat wist ze al heel lang. Ze wilde bij ons wonen en nooit meer naar Sonja toe, ze zei ik was laatst toch gevallen daar? en had me pols gekneust, ik zei ja, dat heeft mama gedaan doen ik zei dat ik bij jou wilde blijven, maar ze zeft steeds dat jij er toch niks aan kan doen en ik echt terug moet en dat jij dan mee komt. ik vertelde dat ik nooit mee zou komen, maar dan mag jij mij  nooit meer zien van mama zei ze. Ik zei dat we dat nog wel eens zouden zien. Het weekend moest ze weer naar Sonja maar ze had zogenaamd griep, sonja trapte erin, maar de dinsdag erop belde de school dat Noamie was uitgeschreven daar door de moeder per 1 januari per email en ze dat raar vonden, we hebben beide de ouderlijke macht dus moeten we beide tekenen voor een inschrijving en uitschrijving dus ik weigerde. Dat deelde de school mee aan Sonja die plots met Henk voor me neus stond en Noamie opeiste. ik weigerde en Naomie weigerde mee te gaan. De politie werd er bij gehaald en die wilde eerst dat ik Naomie mee gaf tot de zaak duidelijk was, ik zei u ontneemt een kind haar rechten en dat is naar school gaan, ze staat hier ingeschreven en niet in Lelystad, de agent zei dood leuk dat ik dan maar moest tekenen. ik zei dat hij zijn boekje te buiten ging, ik niks deed wat niet mocht en liet de papieren zien die Sonja ooit had getekend. Sonja mocht mijn huis niet in van mij dus alles ging voor de deur, erg leuk voor de buurt. Sonja had dr kleine mee genomen en het was echt koud, beschuldigde mij dat ik een kind liet barsten, jij neemt je kind mee om zo mijn huis in te komen dan ga je lekker in je warme auto zitten en rijd terug naar je warme huis, Je zag mensen eerst verwijtend naar mij kijken en daarna ja hij heeft gelijk. Sonja bedreigde Naomie dat ze van de week van school werd gehaald en ik er dan eens niet was, dat hoorde de agent ook en rade dat af, na overleg met centrale kon Sonja vertrekken en zonder naomie,  ik regelde meteen een advocaat.

Nu komt er voor mij een moeilijk stukje in de volgende blog

woensdag 2 december 2009

Linda2

Linda en ik waren bang dat we elkaar de hersens zouden inslaan, omdat we beide best wel een moeilijk karakter hebben, maar het was een en al liefde. Financiel hebben we het altijd zwaar gehad, auto gaat stuk, alles gaat altijd stuk, we hebben gewoon pech steeds, maar ondanks alles gaat het prima.

Linda trouwde toen we iets meer dan een jaar samen woonde en inmiddels is dat bijna 5 jaar geleden en gaat dat allemaal prima, we hebben een koophuis en 2 eigen kinderen en Naomie is een kado kind, volgens Linda. maar ik ga te snel nu even iets terug.

Toen Linda en ik, 6 maanden samen waren belde, jawel naomie weer eens op, zelfde verhaal mama heeft spijt, ik was sterker en zei nee. Sonja aan de lijn, ik mocht de kinderen nu ineens wel zien en dan zonder pardon, ik vertelde over Linda en dat vond ze niet fijn. Natuurlijk was het weer eens uit met Henk. een week latere zaten Linda, Sonja, ik en de kinderen om een tafel in een pannekoeken restaurant, Linda voelde zich teveel en voeld ook al het plan van Sonja aan, maar ik maakte Linda in de avond erop duidelijk dat ik haar wilde. We kregen Naomie mee en dat ging wel goed. na een maand zat Sonja in me mailbox ze wilde mne terug bnlablabla dreigen, ik zei nee en weer dreigen maar ik hield vol. Ik vertyelde haar van de trouw plannen en we kregen Naomie een week niet mee. Ik vertelde dat we eenb huis wilde kopen en na een week was ze terug bij Henk en 2 weken later zwanger van hem. het contact ging stroef maar er bleef contact.

Tijdens de zwangerschap was Noamie anders, we konden er de hand niet opleggen, ze trok meer naare Linda toe en die moest haar ook douchen, ze wist al 6 jarige het verschil tussen jongens en meisjes en toen hadden de alarm bellen al moeten gaan rinkelen, maar dat deden ze niet.

De dag dat we de sleutel van het huis kregen was ik bezig en Linda haalde wat spullen. Sonja wilde een gesprek dringend!!! Ik kon echt niet weg, ze zei, ik wil dat Naomie bij jou gaat wonen, ik wordt vgek van haar. Sonja was inmiddels bevallen. Ik wilde tijd om er over te denken, ik was absoluut positief, maar ik voelde dat er iets niet klopte en daar had ik gelijk in.

De volgende keer, vertel ik hoe dit verder gaat