Geboorte van Naomie

Mijn excuses voor de taal fouten, helaas kan je dat niet meteen herstellen, maar ik laat het gewoon zo, ik tik alles in een keer.

De spanningen werden Sonja echt teveel tijdens de zwangerschap en ze ging zo te keer dat de verloskundige vanwege de stress van moeder besloten het kind in de 36ste week te halen. Ik vond dat onzin want het kind komt eruit als het klaar is en ja al;s dat 42 weken is of een medische oorzaak dan kan ik me dat voorstellen, maar omdat de moeder angstig is, de verloskundige liet al weten mocht Sonja ooit nog eens zwanger raken dan moest ze een andere praktijk zoeken, ze had nog nooit iemand mee gemaakt die zo te keer ging, achter mijn rug bestookte ze de verloskundige met allemaal horror verhalen en angsten ze schijnt ze wel 10x op een dag te hebben gebeld. Maar goed op een zaterdag ochtend naar het ziekenhuis en ze brachten wat aan zodat de weeen eventueel konden beginnen, Sonja was een bonk zenuwen. De ouders van sonja wilde er niks van weten en mijn ouders zijn beide overleden. Dus we hadden weinig steun. Mijn beste vriend belde ik wel, maar Sonja en hij hadden nu niet bepaald een goede band. Het strijkje had geen effect en Sonja raakte volledig in paniek, ze deden een tweede poging en die sloeg wel aan. Sonja heeft een pijntjes fobie dus elke wee werd als een drama gezien, ze hebben haar ook geadviseerd nooit meer zwanger te worden, want dit was echt buiten alle proporties.

Toen de kleine levend was geboren wilde de schoon ouders wel iets met de kleine te maken hebben sterker nog. wij woonde in Rotterdam en zij in Vleuten en als verrasing hadden ze een huis gekocht vlakbij ons zodat ze welke dag op visite konden komen. In gedachten zei ik al, dit gaat het einde van mijn huwelijk worden.

Ze trokken vrij snel in dat huis en ze hadden het oei ik groei boekje uit begin jaren 70 nog. Sonja zagen ze nog steeds als een puber van 16, mij namen ze zo wie zo al niet serieus en zodra ik aan het werk was, kwamen ze langs vooral schoon mama. Het huis werd langzaam mijn huis niet meer. Om een voorbeeld te geven. De relatie verliep zo slecht dat Sonja en ik een weekend samen zijn wegggegaan schoonouders paste op Naomie, bij thuis komst hadden ze mijn hele huis kamer verbouwd, de inrichting zoals wij dat hadden stoorde ze, spuulen waren weggegooid, de mijne wel te verstaan, er waren meubels beschilderd in lelijke kleuren en alles stond anders. Ikwas laaiend en sonja zei ze bedoelen het goed. Ik heb kwaad gebeld dat als ze eens weg waren in huis huis roze zou schilderen en alle mooie meubels zou weg pleuren. Ik moest ook aan Sonja denken, maar die bleef volhouden van niks te weten.

Als ik werken was werden en dingen geregeld en besloten. het was zo erg dat ik bij thuis komst het beste mijn schoon moeder kon bellen en ruzie kon maken, want Sonja zei, ja maar mijn moeder dit en dat. Sonja had de ene mening als ik er was en de andere als zij er was. Ze gaven behoorlijk op mij af en eiste dat ik een andere baan zou zoeken, alles wat ik deed was fout. als ik nacht dienst had gehad en dan overdag ging slapen vonden ze dat maar raar, waarom niet in de middag gaan slapen in de ochtend was er zoveel te doen en Sonja stond er dan alleen voor met de kleine. de kleine was trouwens een stress bal. als ze ging slapen mocht er geen geluid zijn, tv uit, radio uit en iedereen dood stil, een kleine moet wennen aan geluiden om zich heen, maar oei ik groei 1970 zei anders. Toen ook het conculatie bureau zei dat ik gelijk had was het na 3 maanden een hel om aar aan geluiden te laten wennen. Ze was een bronk stress, de moeder ook, het huwelijk verliep alles dan lekker

Zo ging het een jaar door en Sonja en ik waren vreemde voor elkaar, als ik nacht dienst had kwam schoon mama bij ons slapen. Sonja had niks over haar eigen kind te zeggen en ze liet dat toe, ze was erg onzeker, baalde ook wel van dr ouders maar kon er niks aan doen zei ze. Toen ik haar woorden eens herhaalde toen schoon ouders er waren, loog ik dat volgens Sonja.

Het zal jullie niks verbazen dat schoon mama achter mijn rug me aan het afzeiken was, hoe erg dat was en de gevolgen  daarvan in een volgende blog.

Depressie.....