Verhuizing van Naomie

Toen Linda thuis kwam, vertelde ik over het telefoontje van Sonja, Noamie bij ons wonen. We hadden kamers genoeg, het was geen probleem, ze was meteen postitief, maar ook zij voelde een addertje onder het gras zitten. We vonden dat we het Naomie moesten vragen wat ze wilde en dat deed ik twee weken later samen met Sonja, Naomie was verbaasd en zei ja leuk. Met werk regelde ik ouderschaps verlof voor de woensdag een school werd geregeld, kamer werd ingericht, bed, bureau, computer, spel computer en dingen die ze wilde hebben.

Toen alles af was wilde sonja ineens niet meer, natuurlijk werd ik kwwad had alles geregeld en kosten gemaakt en dan nu dit, Afspraak was dat we het tot december zouden proberen en als het goed ging het definitief zou zijn, de keuze lag dan bij Naomie. Ik zette Sonja flink onder druk en het ging door :)

In het begin was naomie vooral op mij gericht, ze kende de kinderen in de buurt inmiddels en speelde al veel buiten. School ging prima wel even wennen in groep 4, de andere kinderen zaten al langer bij elkaar in de klas dus het was wel even wennen voor haar. De eerste weken ging het goed en zocht ze ook contact met Linda, maar op de een af andere manier zag je toch wel dat er iets was. In augustus kwam ze bij ons wonen en we spreken nu over begin november. Noamie was weer eens een weekend bij Sonja geweest en elke keer kwam ze erg negatief terug, ze zei in de auto niks, was stil en verdrietig, als ik vroeg of ze liever bij Sonja wilde wonen zei ze NEE, knetter keihard. Ze werd stiller en geslotender, naar mij toe, naar Linda naar iedereen toe. Het leek wel of ze afscheid aan het nemen was. Op een donderdag ochtend wilde ze alleen naar school lopen. We stonden dit wel toe, maar ahcter volgde haar zonder dat ze het door had. de school was 5 minuten lopen. Echter zag Linda dat ze de andere kant op liep naar een stil plekje ind e buurt, daar zakte ze door haar knieen en begon even keihard te gillen en aan haar haren te trekken, stond op liet zich vallen en stond weer op, als een wilde zwaaide ze met dr armen en krijste het uit. Linda die de hond bij zich had, deed of ze toevallig langs liep en vroeg wat er was, ze schrok heftig en zei dat het een spelletje was en holde naar school. Linda belde mij meteen en ik nam vrij. In de middag, haald eik dr uit school, ze zei alleen maar, "je weet het dus?"ik zei wat je deed wel, waarom niet. Ze zei ik kan er niet meer tegen, ik wordt er gek van, ik kan dit niet meer, ik wil dit niet meer, ik voel me ziek. Ik vroeg of ze naar Sonja wilde en ze zei, juist niet naar Sonja te willen. Ze zei. Mama wil jou terug en ze raakte in paniek toen jij ging trouwen met Linda. Ik wilde ook dat je terug kwam en mama en ik spraken af dat ik een half jaar bij jou ging wonen en dat jij dan mee terug zou komen. Daarom mag ik niet aardig doen tegen Linda, maar ik vind haar echt aardig en wil dr steeds een kusje geven, maar dat mag ik niet. mama zegt steeds als ik bij haar ben, je wete het he, in de kerst vakantie kom je terug en niemand houd me tegen, zelfs je vader niet. Ze bekende dat ze eigenlijk eerst niet bij me wilde wonen, dat ze wist wat er besproken werd toen we gingen wandelen, dat wist ze al heel lang. Ze wilde bij ons wonen en nooit meer naar Sonja toe, ze zei ik was laatst toch gevallen daar? en had me pols gekneust, ik zei ja, dat heeft mama gedaan doen ik zei dat ik bij jou wilde blijven, maar ze zeft steeds dat jij er toch niks aan kan doen en ik echt terug moet en dat jij dan mee komt. ik vertelde dat ik nooit mee zou komen, maar dan mag jij mij  nooit meer zien van mama zei ze. Ik zei dat we dat nog wel eens zouden zien. Het weekend moest ze weer naar Sonja maar ze had zogenaamd griep, sonja trapte erin, maar de dinsdag erop belde de school dat Noamie was uitgeschreven daar door de moeder per 1 januari per email en ze dat raar vonden, we hebben beide de ouderlijke macht dus moeten we beide tekenen voor een inschrijving en uitschrijving dus ik weigerde. Dat deelde de school mee aan Sonja die plots met Henk voor me neus stond en Noamie opeiste. ik weigerde en Naomie weigerde mee te gaan. De politie werd er bij gehaald en die wilde eerst dat ik Naomie mee gaf tot de zaak duidelijk was, ik zei u ontneemt een kind haar rechten en dat is naar school gaan, ze staat hier ingeschreven en niet in Lelystad, de agent zei dood leuk dat ik dan maar moest tekenen. ik zei dat hij zijn boekje te buiten ging, ik niks deed wat niet mocht en liet de papieren zien die Sonja ooit had getekend. Sonja mocht mijn huis niet in van mij dus alles ging voor de deur, erg leuk voor de buurt. Sonja had dr kleine mee genomen en het was echt koud, beschuldigde mij dat ik een kind liet barsten, jij neemt je kind mee om zo mijn huis in te komen dan ga je lekker in je warme auto zitten en rijd terug naar je warme huis, Je zag mensen eerst verwijtend naar mij kijken en daarna ja hij heeft gelijk. Sonja bedreigde Naomie dat ze van de week van school werd gehaald en ik er dan eens niet was, dat hoorde de agent ook en rade dat af, na overleg met centrale kon Sonja vertrekken en zonder naomie,  ik regelde meteen een advocaat.

Nu komt er voor mij een moeilijk stukje in de volgende blog