Noamie vs Sonja

Noamie moest een tijdje onder dwang naar Sonja toe, er werden duidelijke eisen gesteld. Ze mochten Sonja en ik niet over de zedenzaak met Noamie spreken en mocht Henk niet in de buurt van Noamie komen. Maar dat ging als snel mis. Henk is iemand die erg dominant is en kwam dus steeds aan de deur aanbellen voor onbelangrijke boodschapjes, Als Naomie zijn stem al had gehoort was ze erg overstuur. Ze was doodsbang als hij daar voor de deur stond was ze doods bang steeds. Ze sloot zich op in de wc of in de schuur.

Sonja had duidelijk gemaakt dat de situatie tijdelijk was en eiste dat Naomie haar "leugens" bij mij zou recht trekken bepaalde zaken werden besproken en Sonja was erg duidelijk naar Naomie toe hoe ze over bepaalde zaken dacht, ze maakte haar duidelijk dat ze haar niet geloofde en dat alles een leugen was en ze vertelde haar zelfs dat ik haar die dingen wijs maakte, Je vader laat je dingen geloven die niet zijn gebeurd. Ondertussen stapelde de bewijslast toe, Noamie was zo overstuur steeds dat en werd steeds ziek als ze wist dat ze naar Sonja moest, ondertussen was er ook creatieve therapie gestart waar ze iedereen moest tekenen. Sonja was een heks en Henk een duivel in haar tekeningen, daarna kwamen er ook andere werkjes naar boven waar men zich zorgen over maakte. Maar de creactieve therapeut was een man en als meisje ga je dan niks los laten over wat een andere man had gedaan, als 7 jarige was ze erg bewust van vrouwelijkheid en mannelijkheid. Toen besloten ze dat Naomie een paar keer naar een vrouw moest, ik had meteen al een naar gevoel bij die vrouw. Ze zag er niet uit als een vrouw, ze was het type lesbienne met korthaar, tuinbroek, korthaar, erg mager, je kon geen eens zien of ze borsten had en na het eerste bezoek vrouw Naomie me zelfs of het nu een jongen of een meisje was. Het klikte gewoon niet tussen die twee en ik vond het ook niet iemand die vertrouwen uitstraalde. Natuurlijk verteklde ik het Naomie niet, misschien merkte ze het wel, dat weet ik niet. maar na 4 sessies had ze nog niks los gelaten en vertelde die theemuts dus aan Naonmie dat ze er nu 4x was geweest en niet had gepraat over haar probleem. Naomie schrok en heeft min of meer gedwongen in 4 minuten emotieloos verteld wat er was gebeurd. Omdat ze het emotieloos en ook vlug vertelde vond de vrouw dus dat het een ingestudeerd emotieloos verhaal was en daarom trok ze het in twijfel. Naomie is gewoon een meisje die bepaalde gevoelens kan afsluiten en emotieloos verteld aan mensen die ze niet vertrouwd, Tijdens het studio verhoor was het wel goed gegaan en had ze er de tijds voor genomen, maar omdat ze keer op keer het verhaal moest doen en ze het liever verstopte omdat ze steeds al nachtmerries had en er eigenlijk niet over wilde praten steeds en dan ook steeds aan andere, werd het emotieloos, ze verteld eook dat ze zich schaamde en wilde eigenlijk niet dat zoveel mensen het wisten, waarom moet iedereen het weten papa vroeg ze mij vaak, mensen willen je helpen en duidelijk krijgen wat er is gebeurd, maar waarom kunnen mensen het niet doorvertellen dan en moet ik dat steeds, ik voel me dan naar in me hoofd, als ik er niet aan denk voel ik me prettiger.

Jeugdzorg had ook zo zijn twijfels en omdat ik de bezoek regeling had stop gezet naar het zoveelste gesprek van Sonja over de zedenzaak met Noamie en haar overduidelijke mening en het verzet van Noamie om naar haar toe te gaan, wilde jeugdzorg na 3 maanden een gesprek. Eerst was Naomie daarvan op de hoogte, en 2 dagen van te voren was ze zo ziek en gaf ze van de zenuwen steeds over dat ik het heb stopgezet.

Jeugdzorg gaf niet op en besloot dat er een nieuwe afspraak kwam, alleen Noamie mocht dit niet weten. Een uur voor het gesprek kwam de jeugdwerker langs en vertelde wat er zou gebeuren. De jeugdwerker beloofde dat ze er voor Noamie zou zijn en ik zou in de kamer ernaast zitten. Noamie was boos, maar had geen keuze en ging mee.

De jeugdwerker hield geen woord, Noamie moest haar hoofd op een tafel leggen en naar een verhaal luisteren die de moeder voorlas, Naomie vond het verjaal kinderachtig maar ze moest aan de stem wennen van de biologische moeder, ik snap deze vorm van therapie nog steeds niet en waarom jeugdzorg dit wilde, maar Naomie was al behoorlijk opgefokt hierdoor omdat ze niks mocht zeggen en alleen mocht luisteren. Vergeet ik te vertellen dat ze 3 maanden daarvoor een brief heeft geschreven aan haar moeder over de dingen die haar dwars zaten, de geheime afspraak dat ze maar een paar maanden bij mocht mocht wonen en dan terug moest, dat ze haar niet geloofde in de zedenzaak, dat ze haar pols had gekneusd en dar ze haar had geslagen, dat ze steeds vertelde dat ze haar papa haat, dat henk steeds kwam en dat hij haar moest douchen terwijl ze dat niet wilde eigenlijk alles waar ze boos om was. naomie wilde dat ook voorlezen maar dat mocht ineens niet, de moeder zei, niet alles wat je zegt is waar. Noamie die al boos was zei, dus je zegt weer dat ik een leugenaar bent? zie je nu wel (naamjeugwerker)  dat ze weer zegt dat ik lieg. de jeugdwerker had moeten zeggen, wat is er dan wel waar en wat niet, maar dat gebeurde niet, Noamie nam het gesprek over en begon te gillen en te schreeuwen, ze ging  te keer en alle ellende kwam er uit, dit was zo confronterend voor de moeder dat ze de kamer verliet en Noamie de jeugdwerker de volle laag gaf, je zou achter mij staan en mij helpen en dan verbied je mij van alles, ik moet mijn mond houden en luisteren en ik mag niks niks niks gilde ze. Linda heeft Namoe opgehaald en ik heb met jeugdwerker gepraat, die had dit verweer nooit verwacht, ze vertrok maar wij zaten met een kind dat over de rooie was en de jeugdwerker was 4 weken op vakantie meteen, ik wilde hulp en steun voor de ellende die ze hadden aangricht, Noamie plaste in bed, had nachtmerries, maar hoe vaak ik ook belde ze deden niks, ik krege een brief dat ik moest wachten en de telefoonlijn van hun niet steeds moest overbelasten, ze deden dus geen moer, willen van alles en hun ellende loste ze niet op.

Ik diende een klacht in, die ze stug afwezen, tot ik het hogerop ging spelen. Ik eiste een andere jeugdwerker en dat weigerde ze. Ik ben een persoon als je te vergaat en me schaak wilt zetten dat ik daar altijd wel uit weet te komen. Ik heb dus stappen genomen die iemand niet snel neemt, om persoonlijke redenen kan en mag ik daar niks overzeggen, maar laten we zeggen dat ik de klacht naar een ander orgaan heb doorgebrieft en het weinig had gescheeld of dit hele verhaal was op tv breed uitgemeten. Daar had jeugdzorg geen zin in omdat er in de media al een ander verhaal bekend liep met dodelijke afloop voor het kind waar ze de jeugdbeschermer strafrechtelijk voor wilde vervolgen, op dit moment zou het erg vervelend zijn als ook dit verhaal naar buiten kwam. Door de druk die ik opvoerde werd onze jeugdwerker overspannen en heeft ze later ook toegegeven dat ze niet slim hadden gehandeld en Noamie aan haar lot hadden over gelaten, ze gingen behoorlijk met de billen bloot zolang ik de media maar niet inlichte.vergeet ik te vertellen dat Noamie ook een brief had geschreven dat ze boos was en geen reactie krege van jeugdzorg, dit wilde Noamie zelf, omdat er dingen waren beloofd en niet nagekomen. De jeugdwerker belde om afscheid te nemen omdat er een andere jeugdwerker kwam en vroeg of ze een ijsje met haar wilde eten, Noamie zei, ik ben geen kind dat je zo kan lokken hoor, ik laat me niet kopen voor snoep.
 We kregen een andere jeugdwerker, een man, die heeft beloofd omdat ze inmiddels 11 was dat ze inspraak zou krijgen en beloofd is beloofd, hij heeft zich altijd aan de afspraken gehouden en dat ging prima

Ik ben wat betreft jeugdzorg even vooruit gesprongen, want er gebeurde nog veel meer ondertussen,

oa wat de rechter zou over het handelen van moeder en henk
daar blog ik de volgende keer over.

Maar wat belangrijk is, Noamie hoefde niet naar haar moeder, ze mag als ze wil, maar als ze niet wil hoeft dat niet. Ze is nu al 2 jaar niet geweest. ik vertel haar wel steeds over haar moeder, maar ze wil het niet weten, ze is boos. wel is ze blij dat ze mijn nederlands niet heeft, want Naomie is een kei in talen en ik ben een runt in Nederlands D en T en dt is een ramp, dus ze beseft dat ze uit een papa en mama komt en zoekt wel naar, wat heb ik van jou, wat van haar enw at van mezelf. Misschien als ze weerbaarder is dat ze haar moeder gaat bellen. haar nummer staat in haar mobiel, haar mail adres in dr outlook, ze kan het doen zonder dat ik het weet. Maar ik zie het niet gebeuren