Naomie is niet naar Sonja geweest nadat wij een en ander ontdekte.
Ik heb aangifte gedaan bij de politie met mijn verdenkingen, maar dat is ook een heel verhaal. je krijgt een afspraak met de zeden politie, maar dat gesprek lijkt er in mijn ogen meer op gebrand om je te laten inzien wat de gevolgen zijn, de hele zaak werd niet gesproken, er werd bij verteld welke straf er staat op een valse aangifte. Er werd mij verteld wat dat ik 2 weken de tijd kreeg om na te denken en als ik dan aangifte wilde doen, ik kon bellen.
Dan ga je emotioneel naar z'n gesprek in, om te zorgen dat er zoiets niet nog een keer kan gebeuren en dan is er twee weken uitsel, een periode waarin het kind weer naar Sonja zou moeten en bij Sonja is Henk. De rol van Sonja is zo onduidelijk dat ze wel eens een mede dader kan zijn. Kinderen beschermen ze dus niet in dit land. Mensen die hun kinderen gebruiken om een valse melding te doen tegen de ex partner etc moeten ze aan de hoogte boom hangen, dara ben ik het mee eens, maar moeten echte slachtoffers daarom langer worden bloot gesteld aan de grillen van de dader(s).
Het gaat nog erger worden, omdat het gebeuren niet in mijn woonplaats plaats vond, moest de aangifte worden gedaan in de woonplaats van Sonja, de plaats waar Noamie in der tijd woonde, je raad het al, weer dat gezeik weer vertraging en weer een langere periode van wachten. het dossier van mijn woonplaats moest naar dat van Sonja worden gestuurd, Hoewel ik het geen in 10 minuten had kunnen vertellen wilde ze het via die weg. Zowel de kinderbescherming als jeugdzorg wilde dat ik Sonja op de hoogte ging brengen van mijn bevindingen. iets wat ik niet wilde, want Sonja zou wel eens een mededader kunnen zijn, maar niks ervan, Sonja had ouderlijke macht en had het recht te weten wat er speelde, ik zou me nog eens gaan verbazen over haar reactie. Als ik het niet zou doen, kon ik het kind kwijt raken. Ook overlegde ik een mail aan Sonja waarin stond dat ik eiste dat alleen zij de persoonlijke verzorging van Naomie zou doen. Inmiddels mocht ze er al niet meer slapen van de rechter en werd ze de 8 uurtjes dat ze daarwas steeds verkleed en gedoucht, als ik daar wat van zei kreeg ik een grote mond. In de auto was Naomie altijd stil en wij zeiden ook niks vanzelf ging ze dan vertellen over haar angsten. Maar Sonja reageerde dat ze niks met mijn mail kon doen, wat er in haar huis gebeurde gebeurde daar en ik had niks te eisen. Jeugdzorg en de kinderbescherming zeiden dat ze de reactie wel begrepen Sonja wist immers niet waarom ik het schreef, Ik zei daarop ze vraagt er ook niet naar toch? ik zou hebben gevraagt waarom schrijf je zoiets, maar nee ik kon het bekijken.
Ik mailde haar alles wat ik wist en alles wat er gebeurd was en al het bewijs wat ik had. Ik werd een dag later gebeld door Henk, hij had de brief gelezen en verzocht mij die ook aan hem te sturen, wat een lef toch? sonja liet weten dat mijn verhaal een grote leugen was. ik heb opgehangen. Sonja deed aangifte tegen mij, wat niet ging omdat ik het al had gedaan. Toen eiste ze bij jeugdzorg een uithuis plaatsing, maar dat gebeurde ook niet gelukkig. Sonja deed haar best om te zorgen dat de verdenking op mij kwam, in de rechtbank verklaarde ze dat Noamie nooit blaastontsteking had gehad en ik dat regelrecht uit mijn duim had gezorgen. Toen ik met het medisch dossier kwam en aantoonde dat Sonja meer dan 5x in 3 maanden in de periode die Naomie omschreef naar de dokter was geweest met een blaasontsteking, een jaar na dit gebeuren speelde de rechtzaak, verklaarde Sonja dat ze het vergeten was en te onbelangrijk om te onthouden. Na deze duidelijk valse verklaring aan jeugdzorg en de rechtbank ging er nog steeds bij niemand een alarm bel rinkelen, ze eiste gewoon ontmoetingen tussen moeder en kind. Het zou toch eens zo zijn dat het kind liegt, ondanks alle bewijs, dan heeft de moeder haar kind niet gezien, het belang van het kind is niet belangrijk, het belang van de moeder is van belang, als de vader deze beschuldiging had gehad, was hij meteen uit de ouderlijke macht gezet, maar nee, belang van vrouwen is altijd belangrijker dan het belang van het kind.
Kinderen en mannen kunnen de pot op, mama's regeren, bij scheidingen begint dit al.
Inmiddels was er aangifte gedaan en een onderzoek in een studie, aan de andere kant van held land, brachten ze het negatief, al is het aan de andere kant van de wereld, ik had er heen gegaan.
Ik ben weer behoorlijk overstuur
de volgende keer blog ik de confrontatie tussen moeder en dochter
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten