Weesje

 Ook mijn vader is overleden.

128 dagen na mijn moeder. Het as hebben we op de dag dat ze 60 jaar getrouwd zouden zijn samen verstrooid, nouja samen. Mijn broers schoonzus, mijn vrouw en twee dochters. Ik had een Migraine aanval, het werd me allemaal teveel. Een paar maanden later ben ik naar de plek toegegaan waar het as was verstrooid. Ik was best zenuwachtig wat ik hierbij zou voelen, want dat is onvoorspelbaar bij mij. Ga ik stuk of voel ik niks. We kwamen bij het veldje, er werd mij gewezen waar ze het hadden verstrooid. er lag as van andere, het deed me niks. Dit was niet de plek van mijn ouders in mijn hoofd.

Inmiddels is alles geregeld en klaar wat de erfenis betreft etc, spullen waren al verdeeld en er moest nog een klein financieel gedeelte worden gedaan en toen was het klaar.

m=in September zou mijn moeder jarig zijn, een mooi moment om de broers weer te zien en uit eten te gaan. 1 broer kon niet, de andere is gekomen en we zijn gaan wokken. over mijn moede hebben we het niet gehad, best gek eigenlijk, het leven is doorgegaan.........

Afscheidsspeech ma

Afscheidsspeech ma

Vroeger zei ik altijd, dat ik niet zou gaan speechen op een begrafenis of crematie,

Ik ben van mening, dat je dingen tegen iemand moet zeggen als ze nog leven.

Maar omdat broer 1 en broer 2 het wel hebben gedaan, en ik, net als vroeger, “als de jongste” toch weer het laatste woord wil hebben, ga ik toch speechen.

Hoe herinner ik mijn moeder in mijn jeugd. Ze was vrolijk, zorgzaam en opgewekt, ze wilde altijd andere mensen helpen en gelukkig maken. Als een ander genoot en gelukkig was, dan was zei tevreden.

Ze was gek en op spelletjes, en fanatiek ook.  Klok en hamer, monopoly, klaverjassen (dat seinen snap ik nog steeds niet trouwens) uitleg spelletje, wat patiencen heet en pesten, een echt gezelschap mens. Ik verdacht haar wel van valsspelen trouwens.

Ze kleedde zich ouder dan ze was, dan kwam omdat we niet veel geld hadden en we kregen veel spullen van andere wat al was gedragen. Ook zij droeg gekregen kleding wat meestal van mensen boven de 60 was geweest. Ze was 43 toen ze voorleesmoeder werd op mijn school. Meerdere klasgenoten zeiden dat ze het zo leuk vond dat mijn oma kwam helpen met lezen op school. Ging mijn moeder zonder schaamte vertellen dat ze mijn moeder was, en niet mijn oma. Ik schaamde me dood en heb gesmeekt niet meer op school te komen. Deed ze toch. 

Ik ga jullie een van mijn dierbaarste herinneringen vertellen, dat is dat wel een hele gekke vind ik zelf. Mijn moeder en ik hadden een geheimpje. Vanaf mijn 10^e tot mijn 13^e ongeveer als ik woensdag uit schoolkwam, dan had ze stiekem macaroni gemaakt, mochten mijn vader, broer 1 en broer 2 niet weten. Mijn ouders hadden niet veel geld, dus was het wel een thee kopje vol macaroni met z’n tweeën , een kontje ham, gratis gebietst bij de kruidenier, (die moest het toch weggooien anders) en een blikje tomatenpuree en peper en zout, en soms geraspte kaas, ik vond het heerlijk. Samen stiekem smullen en een geheimpje hebben. Simpel en het koste weinig.

Ook staat me bij dat ze een rollade kocht, bij de slager, deze dan zelf braadde en het door dezelfde slager liet snijden in plakjes in een schaal. Lekker spul noemde je dat. De slager wist dat we niet veel geld hadden en deed dit dus braaf. Wij kinderen vochten er dan ook, om het te laten snijden, want dan kon je mooi het kontje pikken onderweg en op eten. 

Twee weken voor haar dood, ben ik nog “alleen” bij haar geweest om een aantal dingen te bespreken. We hebben het onder andere gehad over haar uitvaart. Ik wilde weten of ze nog achter bepaalde wensen stond, en dat stond ze. Ik had dat kunnen weten want had ze eenmaal iets in haar hoofd gehaald, dan kreeg je het er maar moeilijk uit, en zoals broer 1 dat zo mooi zei “Wat in het hoofd zit, zit niet in de kont” 

Twee weken geleden vertelde ze aan mij, dat ze er aan de ene kant vrede mee had, dat ze zou sterven en aan de andere kant vond ze het moeilijk. Haar kinderen waren goed terecht gekomen en weten elkaar te vinden als het nodig is. Dat vond ze een fijne gedachte.

Maar ze maakte zich zorgen om mijn vader, hoe moest het nu met hem, zonder haar?

Haar zorg hebben we niet kunnen wegnemen, dat was namelijk haar taak en daarvoor zorgde ze met veel liefde al te lang voor mijn vader. 

Sinds ze in het verpleeghuis zat, deden ze weer veel samen. Samen naar de kerk, samen zingen en luisteren naar liedjes van vroeger, samen naar de bingo, samen een bakkie koffie doen in de ochtend. Na jaren gescheiden geleefd te hebben, waar mijn moeder het erg zwaar mee had en ze 1 of twee keer in de week op visite kon komen voor een paar uurtjes, omdat de regio taxi best wel vermoeiend voor haar was, zagen ze elkaar weer elke dag sinds ze ook in het zelfde verpleeghuis ‘mocht’ wonen. 

Mijn moeder had het idee 7 dagen per week op vakantie te zijn in een zeer luxehotel, waar ze lekker in de watte werd gelegd, met veel activiteiten. Ze had haar natje en haar droogie, aanspraak van andere bewoners, kon veel spelletjes spelen, waar ze vroeger ook al zo dol op was, en mijn vader in de buurt en goed verzorgd. 

Ze was erg geliefd in het verpleeghuis en het was mooi om te zien dat de bewoners een soort erehaag hadden gemaakt, toen ze na haar overlijden naar beneden werd gebracht.

Namens de familie, wil ik de verpleging daarom ook heel erg bedanken voor de goede zorg voor onze ouders. Het werk in de zorg is zwaar, ik kon het na 3 jaar geestelijk niet meer opbrengen en heb daarom extra bewondering voor jullie. Ik hoop dat de dankbaarheid van mijn moeder jullie dagelijks dat beetje extra energie heeft kunnen geven.

Verder Herinner ik Mijn moeder, als een sociaal mens, ze kende alle namen van alle verzorgende en vertelde iemand een opleiding te doen en een moeilijk tentamen had, dan informeerde ze vaak hoe het ging of was gegaan, 

Ook verjaardagen vergat ze niet en ze belde altijd. Haar zus vertelde mij, als een van haar zoons jarig was, dan ging de telefoon standaard om half 9 en zeiden ze al, “Dat is mijn moeder om te feliciteren”, zo was ze. Die telefoontjes worden nu al gemist heb ik gehoord.

Mijn moeder was ook een ster in het onverwachts telefoon gesprekken afkappen, zat je midden in een verhaal was het plots, “Daaaag, een kus knuffel aan vrouw en kinderen en bedankt voor je telefoontje”  tuut tuut tuut, opgehangen.

Dusss “Moe” in jou stijl “ Daaaag, 

·      Hou 1.5 meter afstand van elkaar zo meteen. 

·      Geef elkaar de ruimte en tijd om een laatste groet te brengen aan onze moeder.

·      Helaas is er geen mogelijkheid tot samen zijn na afloop.

.   Niet op het parkeer trein blijven hangen

·      Rij straks veilig naar huis

·      En Bedankt voor jullie komst en steun.

Mijn moeder is overleden, we hebben dus best wel een pittige periode achter de rug.
Met hoge uitzondering en onder strenge voorwaarden mochten we haar bezoeken, we hebben haar nog even gesproken voor ze dus in een soort coma belanden. Ze wilde voor haar dood nooit iets van eutenasie weten, maar valk voor haar dood was ze bang voor een lijdensweg. Helaas was je te laat mam. je hebt 3 dagen naar adem liggen happen, vreselijk te keer, met je 156 cm wist je toch het hele bed aan het schudden te krijgen, vreselijk

Een Crematie in Corona tijd is vreselijk

* Afscheid nemen 2 man per keer
* Kist sluiten mochten we wel met de kinderen en aanhang
* Crematie buiten wachten
* Crematie 28 man binnen max
* Vader kon aanwezig zijn, maar daarna 2 weken afgezonderd verzorgd worden, vreselijk, hebben we niet gedaan
* Na Crematie meteen ophoepelen, geen koffie met cake etc, meteen het terrein verlaten
* Je kamer mochten we niet leegmaken, alles werd in een kar bij de deur gezet

Je dood komt nog niet binnen, misschien over een paar weken als je pa mogen bezoeken en jij er niet bent

De afgelopen twee jaar is er veel gebeurd wat een depressie zou kunnen uitlokken.
Na 24 jaar vriendschap heeft mijn beste vriend me genaaid en gebruikt. Hij was niet blij meer op zijn werk en ik heb een goed woordje voor hem gedaan bij mijn werkgever. Hij mocht komen solliciteren en iedereen was happy dat er iemand van zijn kaliber bij ons kwam werken als financieel adviseur. Maar de beste vriend had andere plannen, hij wilde terug maar dan naar een functie die hij niet kreeg bij zijn ex werkgever. Na een paar weken kwamen de smoesjes dat hij het niet naar zijn zin had en als de vervanger van de manager is het dan ook niet handig als je een relatie ook nog aangaat met een collega. een man van dik 61 en hij was 43. Alsof je vader en zoon handje in handje ziet lopen. Ik heb niks tegen mannen die samen wat hebben, maar hier had ik het wel ff moeilijk mee.
Maar er kwamen steeds meer leugens en tegenstrijdige verhalen, dan had hij een baan aangeboden bij een bedrijf dat films uitbracht en toen weer een of andere groothandel en tja teveel om op te noemen en via via hoorde ik dus dat hij zelf zijn oude werkgever had benaderd en alles al rond was, dit bleek de derde week dus al geregeld te zijn em moest hij het alleen nog aan mij en mijn werkgever verkopen.
Ik was woedend en voelde me gebruikt. Ik wilde er face2face over praten, maar daar was hij te laf voor. Hij wilde liever bellen. Ondertussen wist ik dat hij zijn vriend ook aan het voorliegen was over zijn verleden. Daar heb ik hem telefonisch nog op aangesproken. Hij vond dat ik teveel poeha maakte en dat het gebruiken wel mee viel. Hij wilde de hogere functie, maar als het bij ons was bevallen had hij wel gebleven en 600 bruto per maand meer is dit wel waar. nou stik je de 7200 euro bruto per jaar erbij.

De vriendschap is sinds november 2018 voorbij en tot 28 februari 2019 werkte hij voor ons. Door zijn relatie met de collega was hij op none actief gezet tot hij een nieuwe baan had. meneer presenteerde te melden dat hij op 1 mei daar zou gaan werken, maar ik wist dat 1 maart de nieuwe werkdag was, dus heb ik daar een stokje voor gestoken. Emotioneel heeft me dit wel een klap gegeven en vertrouw ik alleen mijn kinderen en mijn vrouw nog.

De Corona crisis doet natuurlijk ook geen goed, allemaal veranderingen die ik niet wil en waar ik wel aan moet toegeven.

De blog was ik vergeten, tot iemand over een depressie begon en ik me er weer van bewust werd hoe gevaarlijk ik het afgelopen jaar er weer tegen aan heb gezeten en weer exogeen. Een ziekenhuis was de trigger, gegrepen, onnodig lang pijn, spoed opname met operatie, herstel dat klote ging, veel gemist op werk, daardoor weinig input kunnen geven en dingen mis zien gaan die ik wel had voorzien. voelde me klote als ik me ziek moet melden, hele klachten procedure op gang gezet tegen ziekenhuis, wordt je na maanden gehoord komt er een arts die je nooit heeft gezien of gesproken, zinloos dus. maar ik ben door het oog van de naald gegaan. maar het gaat weer goed

Het gaat goed

Ik kreeg een bericht hoe het nu gaat.
Ik ben gewisseld van baan, ik voel me daar door bevrijd.ik heb nog nooit zn leuke baan gehad als deze en voel me gelukkig. natuurlijk is er overal wel sjit en zo ook bij mij, mar ik kan het handelen. Toch ligt de depressie soms op de loer, daar had ik de afgelopen weken wel een beetje last van. Ik moest contact hebben met de moeder van Naomie die een bepaalde situatie wilde misbruiken om contact te hebben en houden. dat werd veroorzaakt door een andere partij. Ik raakte de controle dus kwijt en tja andere bepaalde en ik waarschuwde ze dat daar vodde van kon komen, daar luisterde ze niet naar en toen de voorspelde vodde kwam, gaven ze mooi niet thuis en was ik het weer die met de ellende zat.

Via een sluwe truc ben ik daar onder uit gekomen en is en blijft het stil. gelukkig met medewerking van weer een andere derde partij.

Maar goed, ik voelde hem wel weer ff, die machteloosheid, die onmacht, die die leegte die die geen zin die die ik wil niet meer ik kan niet meer ik stop ermee, het hoeft niet meer.

gelukkig dat is weer weg

Salamanders

Hoewel ik niks met Salamanders heb, is een salamandertje, wel de reden dat ik deze blog aan het tikken ben. Gisteren ging er iemand ineens op mijn blog reageren terwijl ik de blog aan het vergeten was.
Nu jok ik een beetje want soms worden er weer prikkels door Sonja gestuurd en voel ik me meteen down en moe. Ze wilde ze bestaande afspraken ineens in de prullenbak gooien en nieuwe afspraken maken. Dit liet ze via jeugdzorg waar ik niks meer me te maken heb, maar zij wel doorschemeren en ze waren meteen voorstander.

Ik heb ze kort laten weten dat nog geen jaar geleden er via een buitenlandse advocaat dingen zijn ondertekend en gelegaliseerd en dat ze nu weer in Nederland is, wat niet mijn keuze of door mijn toedoen was daar niks aan veranderde.

Tevens heb ik ze te kennen gegeven dat ze nu eens moesten stoppen met het beschermen van de moeder en zich met kinderen bezig te houden en dit niet in het belang van kinderen was. Dit is nu al 14x door de rechter bevestigd en dat gaan we geen 15e keer doen.
Ook Sonja kort en bondig verteld dat ik niet zal mee werken en dat was een mail van nog geen 3 zinnen. nooit iets meer van vernomen gelukkig, waar op zulke momenten ben ik kwetsbaar en loert de depressie om de hoek, kijkt of hij weer kan toeslaan,

WAT DACHT JE VAN NIET !!!!!

Wat ik me wel afvraag is het volgende. Wat heeft Salamandertje met een exogene depressie?
Zoals beloofd een blogje, nu is het aan jou. Ik kan je helpen en denk dat alleen mensen die het hebben mee gemaakt dat ook echt kunnen

groet

Daryl

Het gaat goed met mij

Ik zal nooit genezen van de depressie, maar ik heb het onder controle.
In mei van dit jaar was ik weer bijna de weg kwijt en voelde me behoorlijk down. Dit kwam omdat mijn werkgever van mij verwachte dat ik meer dan 5 uur per dag zou gaan reizen voor mijn werk. Ik trok het reizen niet en werd gek zeker op de terug weg als de Spoorwegen weer eens vertraging had. Toen ik eens ipv 1800 uur 2100 pas thuis was en dat was nog mazzel omdat ik nog net een bus kon halen (wel enorm moest bij betalen) knapte er wat. Ik heb een gesprek met de bedrijfsarts gehad en die vond het ook treiterij. Toen konden er afspraken worden gemaakt, moet er wel bij zeggen dat ik die maand wel ziek thuis heb gezeten.

Vele puzzel stukjes zijn op hun plaats gevallen het afgelopen jaar en oplossingen gevonden voor problemen.

Natuurlijk Blijft Sonja soms vervelend. Zo wil ze bepaalde afspraken die ze gemaakt heeft ineens weer terug draaien. Maar dat weiger ik ook en ga niet meer in discussie. Gewoon papier met haar handtekening opgestuurd, dit is de afspraak de andere email gaan retour afzender en als het moet 100x.
Dat werkt wel trouwens.

Ik zal soms de blog nog eens bezoeken, maar ik denk niet dat ik nog zal schrijven, wel reageren op reacties. Hoewel ik die maar weinig heb gehad. Maar de gene die ik had waren mij meer dan dierbaar

groet

Daryl

Er zijn heel wat ontwikkelingen

De vorige blog was realtime van de week zal ik een blog maken over een vrij belangrijke ontwikkeling. Omdat ik dingen een beetje moet verdraaien, om herkenning te voorkomen, maar ik geen leugens neer wil zetten zal het even duren voor ik dingen recht heb gebreid

Ik begrijp er echt niks van

Zoals ik al beschreef in de log Jeugdzorg Komt er een rechtzaak voor de verlenging van de ots.
Ik ben stout geweest en heb tegen gzz gezegt dat als ze nu geen hulp gaan geven, ik het zelf wel regel en dat is verkeerd.marja als je in oktober de noodbel luid en eind februarie er nog niks is geregeld dan ga je gekke dngen doen. Maar mijn gedrag is zo zorgelijk dat de ots verlengt moet worden, alleen om die reden.

Pertoeval kijk ik net tv en zie het programma "Jong"op Nederland 3. Ik zie een vrouw die in de schuld sanering zit, 70 euro per week heeft om met een gezin om van te leven, die vrouw heeft een kindje verloren, wat naturlijk heel erg is. Maar ze gebruikt softdrugs en in beeld rookt ze een jointje terwijl ze een kind van 6 om zich heen heeft. Ze verteld/bekend dat ze per week 14 euro aan softdrugs gebruikt dat is ongeveer 20 procent van het gezins budget, ze kan geen eens een beetje limonade voor dr kind kopen omdat madammeke softdrugs gebruikt. Voor ik weer names krijg. ja ik heb vroeger geblowed, maar de laatste keer is ongeveer 17 jaar geleden en zo oud is Naomie niet.

Waarom zit jeugdzorg daar niet op? roken prima wiet ook prima, maar niet in de buuurt van je kind. Ik heb zo medelijden met dat jochie, ik zat me echt kwaad te maken. Maarja dat zal ik wel weer zijn.

IK moet me al jaren in allerlei bochten dwingen, omdat ik een man ben, maar dit soort zorgelijke situaties, daar zie je jeugdzorg niet.

of ben ik nu een Hypocriet?

Verwaarloosd

Toen mijn ex vriendin mij gevonden had, voelde ik mij naakt, ze is iemand die ik wel vertrouw, maar het voelde wel anders, ik was niet meer anoniemen had het gevoel dat ik niet meer alles kon zeggen.
maar het leven gaat door en zo ook de depressie en de jeukzorgelijke toestanden.
Ik zal dus gauw weer alles gaan bloggen, maar om herkenning te voorkomen, kan ik dit niet real time doen

Someone found me

Iemand die nog altijd een warm plekje in mijn hart heeft, vertelde ik van mijn depressie. De persoon ging googlen en vond de blog in een minuut. In het begin vond ik het echt vreselijk, ik voelde me naakt, juist omdat ik er dingen neer heb gezet, die gewoon niet voor bekende zijn bedoeld. De persoon in kwestie spreek ik alleen via Interpret en zie ik niet in het dagenlijks leven, dan is de afstand toch voldoende wat mij betreft. Ik heb alle blogs na gelezen en een is er verwijderd, omdat het over die persoon ging en tja die diepgaande gedachtes en gebeurtenissen die de persoon niet weet, maar wel degeljk met die persoon te maken hadden, hoeft de persoon gewoon niet te weten.

Wat heb ik er van geleerd

1. Nooit vertellen dat je een blog hebt, ook al weet die persoon niet wat het is
2. Nooit vertellen van je depressie, straks gaan ze googlen
3. Heel erg op je hoedde zijn met wat je schrijft

Jeugdzorg

Bureau jeukzorg heeft de macht.
Naomie zou volgende maand van deze Nazie's verlost zijn, maar dat gaat anders lopen.
Ze heeft namelijk zelf om hulp gevraagt voor het sexueel misbruik, let wel, het is bewezen dat het is gebeurd MAAR!!!! Niet door wie, Bureau jeukzorg houd er gewoon rekening mee dat het voor de simpelheid, niet is gebeurd klaar.

Maar naomie wilde dus hulp in Oktober, jeukzorg stuurd verkeerde papieren en doen waar ze goed in zijn, geen flikker dus. Ik regel alles en zo moet dat ook, maar dan wil GGZ ineens ook de biomama spreken, hallo mededaderrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr euh jeukzorg zei dat een doelstelling is dat Noamie de mama gaat zien, jaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaaaa doelstelling 2007 we leven alweer even verder.
Ik heb er genoeg van, als jullie Biomama inschakelen ga ik wel naar een particuliere praatpaal, Mijn dochter wil babbelen, vertel mij niks vertel biomama niks help het kind nu eens na 6 jaar, nou nee.
Kunnen ze biomama niet passeren, ik heb mijn huiswerk gedaan dat kan je wel en dan doen ze dat ineens. Niks aan het handje, Noamie aan de babbel iedereen blij.

NEE Jeukzorg vind in eens dat ik hulp geweigerd heb en maken zich enorme zorgen, zoveel dat ze nog steeds geen flikker doen, ggz had geklikt, ggz deelt de zorg niet, maar dat telt niet, Ook is er geen hulpvraag, ja van Naomie en dat was in oktober voor de nachtmerries, maar die zijn er niet. Maar ze wil alleen zelf wel ff dr verhaal doen en ze gaf al aan schakel biomama in en dan hou ik me kwek dicht.

Ze heeft alweer spijt dat ze het heeft gevraagd, geeft aan dat ze niks meer vraagt voor die gasten weg zijn.

Jeukzorg zegt dien maar een klacht in, tegen wie?? de leidinggevende? die het beslist heeft? de gedragswetenschapper? die niet luisterd of de jeugdwerken die sinds begin dit jaar in dienst is omdat ie er ergens anders uit was getieft. Als ik een klacht indien komt dat bij die leidingegevende terecht werkt niet. Maar ik heb een gemeen plannetje, ze spotten niet met mij, eijkels

Ik hoorde dat ene Prem een uitzending over jeugdzorg heeft gemaakt en ook vinden dat ze teveel macht hebben, dat ga ik eens bekijken als ik het vind, blog ik er over

I Blogde me blauw

Ik Blogde me blauw en kreeg 1x een reactie
Daarom ben ik gestopt, ik bedoelde, tijdelijk
want ik ga door er gebeurd heel veel, maar soms een reactie zou leuk zijn, denk ik

Medicatie

Ik keek vandaag de utzending van trosradar van maandag even online en schrok me de kolere
Het ging over de anti depessie medicatie, vooal de bijwerkingen.. Ik herkende daar zoveel in, dat ik meteen de dokter heb gebeld.

Ik heb nog niet geblogd dat het eingenlijk een beetje dubbel gaat ik heb enorme problemen met de medicatie. Mijn lul wordt tijdens de sex wel stijf en ik heb er enorme zin in, maar soms gaat het halverwege dus ineens een slappzak worden, erg vervelend en je wordt er onzeker van.
Ik heb al eens gedaan of ik klaar was gekomen omdat ik hem echt niet meer stijf zou krijgen. daarnaast ben ik de heledag een beetje tja stoned zal ik het maar noemen, er niet echt bij, de wereld gaat langs mij heen en ik glij de dagen door. daarom ben ik gehalveerd. maar nu heb ik zin in ruzie maken en mensen slaan. Ik zoek soms gewoon mensen die ik erg kan manipuleren dat zij iets fouts doen en ik dan lekker terecht kan schelen, terwijl ik het eigenlijk uitlok. Zo heb ik een Collega die geen info met mensen wil delen, bang om zijn specialiteit te moeten delen. Ik doe repair van hardeware en moet dingen dan onderzoeken wat in zijn tak ligt, formeel heb ik gelijk, alleen hij heeft het allemaal opgezet en dan ga ik dus zuigen dat er al dingen 3 weken liggen en ik dus gewoon wil dat ie het vandaag dan gaat doen, terwijl hij het mega druk heeft. Ja info delen he, dat ligt gewoon gevoelig en dan ga ik dus zuige en krijgt hij op zijn flikker. Dit vertelde ik vol trots aan mijn beste vriend die zei, je moet je laten nakijken eikel.
Ik had toch gelijk, ma maar ik deed het express en genoot er erg van.

Ik heb dit gedrag sinds ik ben gehalveerd, ik heb vandaag eens stiekem niks genomen en voel mezelf een eikel. Nogmaals ik sta in mijn recht, hij hoort mij die info te geven, ik moet het repareren, maar tja ik begrijp hem ook wel.

Er is meer. Ik denk wel eens aan de dood, niet mijn dood maar de dood van andere mensen, vooral de mensen die ik niet mag. zou de dood van mijn ex bijvoorbeeld veel oplossen. 3 jaar geleden belde ze me eens op, ze zou een propje hebben in haar hart adern en als er stres kwam zou dat propje los kunnen schieten en dan was ze dood. Toen vond ik dat erg, nu enk ik soms, jammer dat het propje er niet zat en het loos alarm was, anders had ik wel geweten hoe ik je op de kast kon krijgen.

Mijn karakter veranderd, ik ben normaal een lief gekookt ei, en nu ben ik een vervelende man, ik vind mezelf geen eens lief en de gedachtes die ik heb.

In die uitzending van tros radar werd dit soort gedra besproken en herkend.
Ik heb de dokter gebeld, maar die wil me maandag pas spreken.
Ik baal er van en weet even niet wat te doen. terug vallen heb ik geen zin in, maar deze gedachtes maken mij ook bang.

Semper fidelis

Semper fidelis, ook wel bekend onder Semper Fi. betekend Alijd trouw, je zal elkaar niet verraden en steunen door dik en dun. Semper fidelis, Zo zou ik mijn huwelijk willen omschrijven. Ik steun mijn vrouw en zij steund mij en we verraden elkaar niet, nouja als ik iets met kinderen zou doen, dan eis ik gewoon dat ze mij verraad. Je eigen kind steun je door dik en dun.Ik steun door dik en dus mijn kinderen en vrouw, zij steunen mij en daar ben ik zo zo fukking dankbaar voor, eigenlijk voel ik me best wel gelukkig daardoor.

Het ging weken de juiste kant op met mij, ik lachte weer, ik maakte weer grapjes, ik werkte inmiddels alweer bijna full time en toen ging het mis.

Wat er gebeurd is, onrecht Ik wil hulp voor mijn kind en dat kan niet zonder de toestemming van mama, nu heb ik ook een zoon (vermoedelijk ben ik de vader, volgens de wet wel) en wie woont bij exje lief. van lief exje kreeg ik een mail dat zoontje lief Creatieve therapie heeft, via de zelfde toko maar dan een andere stad en deel van nederland, zonder dat ik heb getekend. Toen ik die brief mail aan de toko hier liet lezen en gevraagt heb waar ze godverdomme mee bezig zijn en hoe het in pleuris naam kan dat zij het wel kan en ik niet zeiden ze. VROUWEN WORDEN HELAAS ANDERS BEHANDELD BLIJKBAAR, Wat is dat nou voor kutzinnig antwoord, ik loop een partij moeilijk te doen en die ex van me kan het wederom allemaal straffeloos doen. het is toch van de Zotte allemaal

Ik heb de titel veranderd

Omdat mijn depressie is veroorzaakt door de druk van Jeukzorg, de kinder bescherming en alle therapeuten die maar niet in hun boekjes hebben staan dat ook de papa het kind wel eens kan krijgen, en dan maar allemaal flauwekul theorien op je kind loslaten. Ouderverstotings syndroom en dat soort kul, heb ik de titel aangepast. De depressie is wel onder controle denk ik, het gaat beter en soms heb  je een offday. Maar dat heeft iedereen. Ik kan alles wel weer aan en daar gaat hem om, ik heb geen zin meer om dagen in mijn nest te liggen en ik kijk ook al niet meer op tegen de tijd dat ik wakker moet worden als ik ga slapen

Jammer dat er geen spelling corrector op deze site zit trouwen, maar dat is persoonlijk

Daryl

Dubbele gevoelens

Ik ga even over mijn gevoelens blogggen.

In mijn hoofd gaat veel om, ik lig in de nachten te piekeren en kan niet slapen. Ik haal me van alles in mijn hoofd. Ik blokkeer bepaalde gedachten steeds en nu had ik zin om ze eens te laten gaan.

In mijn hoofd ben ik een stoere kerel, die heel graag de romp van Henk zijn kop zou willen slaan, ik moet ook eerlijk toegeven als hij weer voor mijn neus zou staan ik niet voor mezelf in zou staan en het echt geluk is dat ik niet thuis was toen hij op een dag doodleuk aanbelde bij mijn huis.

Ik weet in mijn hoofd al helemaal hoe ik hem af zou willen maken, lekker langzaam en hem erg laten lijden. Ik heb daar best wel erg sadistische gedachtes over. Ook met de biologische moeder heb ik wel plannen. Mijn shrink vroeg me eens wat ik zou doen als ik nog maar een week te leven had, ik zei hem Henk en Sonja langzaam afmaken, ik geloof dat hij erg schrok omdat het er zo spontaan en bedachtzaam uitkwam, ik schrok daar ook wel van.

In werkelijkheid vind ik mezelf een slappeling dat ik hem nog nooit op zijn muil heb getimmerd. komt ook wel omdat ze tijdens het onderzoek mij al mededeelde dat als er niets met hun twee zou gebeuren ik de eerst verdachte zou zijn, nu en in de toekomst. En ja dan kan ik me kind kwijt raken.

Ik heb wel eens met de gedachte gelopen brieven in de bus te gooien in zijn buurt met de mededeling dat er een verdachte in hun wijk woont, waarvan de verdenking is dat hij met zijn poten aan een meisje van 7 heeft gezeten, wel vermelden dat de zaak is gesponeerd, maar dit kwam omdat er een mededader was die hem heeft gedekt. De rechter is er 100% van overtuigd dat er iets met het kind is gebeurd maar kon niet aantoonbaar maken dat henk het was. helaas is dit strafbaar. Voor de duidelijkheid, HENK is niet zijn echte naam, dat is verboden om zijn naam te vermelden.

Je mag in dit land niks, daders kunnen van alles, de biologische moeder kan het onderzoek verstoren en valse verklaringen afleggen zonder dat er iets van straf tegen over staat, een beetje de waarheid in zijn buurt verkondigen of de kop van zijn romp rammen mag niet

Het is gewoon niet eerlijk

Noamie vs Sonja

Noamie moest een tijdje onder dwang naar Sonja toe, er werden duidelijke eisen gesteld. Ze mochten Sonja en ik niet over de zedenzaak met Noamie spreken en mocht Henk niet in de buurt van Noamie komen. Maar dat ging als snel mis. Henk is iemand die erg dominant is en kwam dus steeds aan de deur aanbellen voor onbelangrijke boodschapjes, Als Naomie zijn stem al had gehoort was ze erg overstuur. Ze was doodsbang als hij daar voor de deur stond was ze doods bang steeds. Ze sloot zich op in de wc of in de schuur.

Sonja had duidelijk gemaakt dat de situatie tijdelijk was en eiste dat Naomie haar "leugens" bij mij zou recht trekken bepaalde zaken werden besproken en Sonja was erg duidelijk naar Naomie toe hoe ze over bepaalde zaken dacht, ze maakte haar duidelijk dat ze haar niet geloofde en dat alles een leugen was en ze vertelde haar zelfs dat ik haar die dingen wijs maakte, Je vader laat je dingen geloven die niet zijn gebeurd. Ondertussen stapelde de bewijslast toe, Noamie was zo overstuur steeds dat en werd steeds ziek als ze wist dat ze naar Sonja moest, ondertussen was er ook creatieve therapie gestart waar ze iedereen moest tekenen. Sonja was een heks en Henk een duivel in haar tekeningen, daarna kwamen er ook andere werkjes naar boven waar men zich zorgen over maakte. Maar de creactieve therapeut was een man en als meisje ga je dan niks los laten over wat een andere man had gedaan, als 7 jarige was ze erg bewust van vrouwelijkheid en mannelijkheid. Toen besloten ze dat Naomie een paar keer naar een vrouw moest, ik had meteen al een naar gevoel bij die vrouw. Ze zag er niet uit als een vrouw, ze was het type lesbienne met korthaar, tuinbroek, korthaar, erg mager, je kon geen eens zien of ze borsten had en na het eerste bezoek vrouw Naomie me zelfs of het nu een jongen of een meisje was. Het klikte gewoon niet tussen die twee en ik vond het ook niet iemand die vertrouwen uitstraalde. Natuurlijk verteklde ik het Naomie niet, misschien merkte ze het wel, dat weet ik niet. maar na 4 sessies had ze nog niks los gelaten en vertelde die theemuts dus aan Naonmie dat ze er nu 4x was geweest en niet had gepraat over haar probleem. Naomie schrok en heeft min of meer gedwongen in 4 minuten emotieloos verteld wat er was gebeurd. Omdat ze het emotieloos en ook vlug vertelde vond de vrouw dus dat het een ingestudeerd emotieloos verhaal was en daarom trok ze het in twijfel. Naomie is gewoon een meisje die bepaalde gevoelens kan afsluiten en emotieloos verteld aan mensen die ze niet vertrouwd, Tijdens het studio verhoor was het wel goed gegaan en had ze er de tijds voor genomen, maar omdat ze keer op keer het verhaal moest doen en ze het liever verstopte omdat ze steeds al nachtmerries had en er eigenlijk niet over wilde praten steeds en dan ook steeds aan andere, werd het emotieloos, ze verteld eook dat ze zich schaamde en wilde eigenlijk niet dat zoveel mensen het wisten, waarom moet iedereen het weten papa vroeg ze mij vaak, mensen willen je helpen en duidelijk krijgen wat er is gebeurd, maar waarom kunnen mensen het niet doorvertellen dan en moet ik dat steeds, ik voel me dan naar in me hoofd, als ik er niet aan denk voel ik me prettiger.

Jeugdzorg had ook zo zijn twijfels en omdat ik de bezoek regeling had stop gezet naar het zoveelste gesprek van Sonja over de zedenzaak met Noamie en haar overduidelijke mening en het verzet van Noamie om naar haar toe te gaan, wilde jeugdzorg na 3 maanden een gesprek. Eerst was Naomie daarvan op de hoogte, en 2 dagen van te voren was ze zo ziek en gaf ze van de zenuwen steeds over dat ik het heb stopgezet.

Jeugdzorg gaf niet op en besloot dat er een nieuwe afspraak kwam, alleen Noamie mocht dit niet weten. Een uur voor het gesprek kwam de jeugdwerker langs en vertelde wat er zou gebeuren. De jeugdwerker beloofde dat ze er voor Noamie zou zijn en ik zou in de kamer ernaast zitten. Noamie was boos, maar had geen keuze en ging mee.

De jeugdwerker hield geen woord, Noamie moest haar hoofd op een tafel leggen en naar een verhaal luisteren die de moeder voorlas, Naomie vond het verjaal kinderachtig maar ze moest aan de stem wennen van de biologische moeder, ik snap deze vorm van therapie nog steeds niet en waarom jeugdzorg dit wilde, maar Naomie was al behoorlijk opgefokt hierdoor omdat ze niks mocht zeggen en alleen mocht luisteren. Vergeet ik te vertellen dat ze 3 maanden daarvoor een brief heeft geschreven aan haar moeder over de dingen die haar dwars zaten, de geheime afspraak dat ze maar een paar maanden bij mocht mocht wonen en dan terug moest, dat ze haar niet geloofde in de zedenzaak, dat ze haar pols had gekneusd en dar ze haar had geslagen, dat ze steeds vertelde dat ze haar papa haat, dat henk steeds kwam en dat hij haar moest douchen terwijl ze dat niet wilde eigenlijk alles waar ze boos om was. naomie wilde dat ook voorlezen maar dat mocht ineens niet, de moeder zei, niet alles wat je zegt is waar. Noamie die al boos was zei, dus je zegt weer dat ik een leugenaar bent? zie je nu wel (naamjeugwerker)  dat ze weer zegt dat ik lieg. de jeugdwerker had moeten zeggen, wat is er dan wel waar en wat niet, maar dat gebeurde niet, Noamie nam het gesprek over en begon te gillen en te schreeuwen, ze ging  te keer en alle ellende kwam er uit, dit was zo confronterend voor de moeder dat ze de kamer verliet en Noamie de jeugdwerker de volle laag gaf, je zou achter mij staan en mij helpen en dan verbied je mij van alles, ik moet mijn mond houden en luisteren en ik mag niks niks niks gilde ze. Linda heeft Namoe opgehaald en ik heb met jeugdwerker gepraat, die had dit verweer nooit verwacht, ze vertrok maar wij zaten met een kind dat over de rooie was en de jeugdwerker was 4 weken op vakantie meteen, ik wilde hulp en steun voor de ellende die ze hadden aangricht, Noamie plaste in bed, had nachtmerries, maar hoe vaak ik ook belde ze deden niks, ik krege een brief dat ik moest wachten en de telefoonlijn van hun niet steeds moest overbelasten, ze deden dus geen moer, willen van alles en hun ellende loste ze niet op.

Ik diende een klacht in, die ze stug afwezen, tot ik het hogerop ging spelen. Ik eiste een andere jeugdwerker en dat weigerde ze. Ik ben een persoon als je te vergaat en me schaak wilt zetten dat ik daar altijd wel uit weet te komen. Ik heb dus stappen genomen die iemand niet snel neemt, om persoonlijke redenen kan en mag ik daar niks overzeggen, maar laten we zeggen dat ik de klacht naar een ander orgaan heb doorgebrieft en het weinig had gescheeld of dit hele verhaal was op tv breed uitgemeten. Daar had jeugdzorg geen zin in omdat er in de media al een ander verhaal bekend liep met dodelijke afloop voor het kind waar ze de jeugdbeschermer strafrechtelijk voor wilde vervolgen, op dit moment zou het erg vervelend zijn als ook dit verhaal naar buiten kwam. Door de druk die ik opvoerde werd onze jeugdwerker overspannen en heeft ze later ook toegegeven dat ze niet slim hadden gehandeld en Noamie aan haar lot hadden over gelaten, ze gingen behoorlijk met de billen bloot zolang ik de media maar niet inlichte.vergeet ik te vertellen dat Noamie ook een brief had geschreven dat ze boos was en geen reactie krege van jeugdzorg, dit wilde Noamie zelf, omdat er dingen waren beloofd en niet nagekomen. De jeugdwerker belde om afscheid te nemen omdat er een andere jeugdwerker kwam en vroeg of ze een ijsje met haar wilde eten, Noamie zei, ik ben geen kind dat je zo kan lokken hoor, ik laat me niet kopen voor snoep.
 We kregen een andere jeugdwerker, een man, die heeft beloofd omdat ze inmiddels 11 was dat ze inspraak zou krijgen en beloofd is beloofd, hij heeft zich altijd aan de afspraken gehouden en dat ging prima

Ik ben wat betreft jeugdzorg even vooruit gesprongen, want er gebeurde nog veel meer ondertussen,

oa wat de rechter zou over het handelen van moeder en henk
daar blog ik de volgende keer over.

Maar wat belangrijk is, Noamie hoefde niet naar haar moeder, ze mag als ze wil, maar als ze niet wil hoeft dat niet. Ze is nu al 2 jaar niet geweest. ik vertel haar wel steeds over haar moeder, maar ze wil het niet weten, ze is boos. wel is ze blij dat ze mijn nederlands niet heeft, want Naomie is een kei in talen en ik ben een runt in Nederlands D en T en dt is een ramp, dus ze beseft dat ze uit een papa en mama komt en zoekt wel naar, wat heb ik van jou, wat van haar enw at van mezelf. Misschien als ze weerbaarder is dat ze haar moeder gaat bellen. haar nummer staat in haar mobiel, haar mail adres in dr outlook, ze kan het doen zonder dat ik het weet. Maar ik zie het niet gebeuren

Waarom Noamie bij ons woont (uitleg)

Ik schijn een stukje over geslagen te hebben.

Toen Sonja vroeg of Naomie bij ons kon komen wonen krabbelde ze op het laatste moment terug, maar omdat ik alles al geregeld had, heb ik haar min of meer gedwongen. Wel kwam er een papier op tafel die ik moest ondertekenen, we zouden het aankijken tot de kerst vakantie.  De moeder noemde dat eenj contract ik een richtlijn en juist omdat de moeder dat getekend had, vond de rechter dat ze haar had afgestaan aan mij en als het goed ging zou het verlengt worden, Ik had dus bewijs dat de moeder het kind dan wel tijdelijk had opgegeven en ik kon aantonen dat de moeder daar mee akkoord was gegaan. De moeder kan dat niet eigenhandig terug draaien tegen de wil van mij en het kind in. Omdat Naomie aangaf dat ze bij ons wilde blijven en ik dat ook wilde, werd de moeder dus door haar eigen briefje afgetroeft. gezien het feit dat Noamie al tig keer was verhuisd, de moeder een knipperlicht relatie had en Noamie dan weer van school moest veranderen werd voor de stabiliteit gekozen van het kind, gelukkig maar.

Ook in latere rechtzaken kreeg ik hierin gelijk

Kort maar krachtig dit keer

Daryl